محکوم به درد
Ata
11

در واقع سریال West world هم به شکلی زیبا داره این رو نشون میده که ما در یکسری چرخه های باطل گیر افتادیم و این حقیقت حیات انسان را زیر سوال میبره در واقع این انسان هست که بازی کردن نقش های تکراری و مداوم تبدیل به ربات میشه.

پ.ن. کاشف به عمل اومد و امروز که داشتم کتاب Wrestling with Destiny: The promise of psychoanalysis اثر Lucy Holmes رو ترجمه میکردم به این قسمت برخوردم که به زیبایی داشت تحلیلی روانکاوانه از سریال Westworld رو میده:

“Psychoanalyst Christopher Bollas (1989) liked to differentiate between destiny and fate. He equated fate with neurosis. The person who comes to psychoanalysis with neurotic or psychotic ideas can be described as a fated person. Her symptom is the oracle predicting her doom. These unfortunate patients are interred in an internal world of self and object relations that endlessly repeats the same scenarios over and over. They have no hope for the future; indeed the idea of a future is simply the endless repetition of the past.”

Like what you read? Give Ata a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.