Sneijdertje

Douwe de Vries
Sep 5, 2018 · 2 min read

„Prófvóétbeallérrr.” Op zijn typisch Utrechts/Ondieps zegt een 10-jarige
Wesley Sneijder dit tegen filmmaker Rimko Haanstra. De cineast maakte een documentaire over de jeugdopleiding van Ajax, en besloot een paar spelertjes extra uit te lichten. In 1993 kon niemand voorzien dat het kleine opdondertje wereldster zou worden in Madrid, Milaan en Istanbul. Voor een reportage van Studio Sport reisde Kees Jongkind in 2012 af naar Milaan om Sneijder — voor de allereerste keer — de tapes te laten zien. Wat hieruit duidelijk werd is dat Sneijdertje altijd Sneijdertje is gebleven. Weliswaar met de allure van een wereldster: maar nog altijd diezelfde houding als dat 10-jarige ventje bij Ajax.

Wallpaper van Sneijder na Nederland-Brazilië op het WK van 2010 (Bron: WallpaperUP)

Waar veel profvoetballers een sterallures hebben ontwikkeld door dure auto’s, privévliegtuigen, exorbitante salarissen en social media-faam is dat bij Sneijder niet het geval. 19 jaar na de ruw opgenomen Sneijder-tapes is hij van binnen nog altijd dat opdondertje. In zijn chique Romeins aandoende villa lacht, praat en denkt hij nog op dezelfde manier. Die guitige manier. De persoon Sneijder is nog nooit wezenlijk veranderd. En misschien is de persoon Sneijder nog wel groter dan de voetballer Sneijder. De huidige profvoetballerij snakt naar die authenticiteit. Het is veel beter dan de tot hun teennagels uitgedoste Memphis Depay en Quincy Promes. Of het nieuwe Chucky-haarkapsel van Ryan Babel.

In gesprek met Voetbal International voorafgaand aan de afscheidswedstrijd tegen Peru, lazen we geen van clichés uitpuilend interview. Sneijdertje spreekt zoals Sneijdertje voetbalt en vroeger voetbalde: uit het hart. „Donderstraal effe op zeg!” Dat is de eerste reactie die van zijn kant volgt als hij hoort dat spelers bedanken voor het Nederlands elftal, en het slechts om hele lichte kwetsuren gaat. „Hoe kun je op zondagochtend al weten dat je op vrijdagavond niet kan spelen? En een paar dagen later zag je ze soms doodleuk bij hun club spelen. Mocht ik zelf ooit iets te vertellen krijgen in de staf van Oranje, dan zal dat soort gasten een kwaaie hebben aan mij. Dan kun je beter verdergaan met spelers die misschien kwalitatief net iets minder zijn, maar die wél de pure wil hebben.”

Sneijder scoort de 2–0 tegen Italië op het Europees Kampioenschap van 2008 (Bron: De Gelderlander)

Ik zie het al helemaal voor me: assistent-bondscoach Sneijdertje. Nog altijd niet die sterallures zoals zoveel (oud)voetballers hebben. Nee: gewoon op z’n Ondieps Quincy Promes de huid volschelden. Zoals hij vroeger al direct was in de communicatie, in zijn ouderlijk huis dat een perfect decor zou zijn geweest voor het SBS6 programma Probleemwijken. Sneijdertje blijft Sneijdertje. Ook als hij morgen tegen Peru scoort zien we oprechte blijheid. Want aan Wesley is niets gemaakt.

    Douwe de Vries

    Written by

    Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
    Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
    Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade