Kendime kızgınım. Savaş, başa çık sen busun diyemiyorum kendime. İnsan kendi gözlerini kendinden kaçırabiliyormuş. Sancılı günlerde en büyük tesellim saklandığım yazılarımdı. O da artık yetmiyor bazen. İçimde sana karşı baş kaldırabiliyorken, elimi kaldıramıyorum. Koşarak gel demiyorum. Gel demiyorum. Gel diyemiyorum. Gelmeni istemiyorum. Kalbim dağlandı, gözlerim kör, ellerimse soğuk. Kendi açtığın yaraları saramayacağını fark edince yine gideceksin. İnsanları karşıma alacak güçte kalmadı, istekte. Bu sefer sen uzat ellerini sevgili. Bu sefer sen kaldır beni ayağa. Bu seferde sen sırtla beni, ayakların yansa da koşturarak yürü o aşk çöllerinde. İnanmıyorum ki sana ah keşke inanabilsem ve sen bunları yapabilsen. Biraz bana kendinden veremez misin? Halbu ki en çok ben hak ettim her şeyi.

Senin garezin banaydı sevgili. Sen hep başkasına çiçek attın bana gelince taş, toprak. Sana gelince bulduğum kapı duvar. Sana beddua edemiyorum sevgili, en büyük beddua yaşattıklarını yaşayacak olmandır sana. İnanmıyorum ben senin başkasına olan aşkına. Neden biliyor musun? Benim için nasıl ağladığını biliyorum. Yanı başımda benim için ağladın ve ben gözyaşlarını ellerimle sildim sonrasında gözlerinden öptüm. Söyle nasıl inanayım sana şimdi? Aşk hemen olmaz öyle. Aşk aynı odada ayrı olduğun halde. “git” diyip ardından “gitme” diyip sarılarak ağlamaktır, aşk sarıldığında ısınmaktır, aşk canını yaktın diye kendinden nefret etmektir. Aşk nedir biliyor musun “ben senin geleceğini engelliyorum senin için gidiyorum” diyebilmektir.

Ya da bana çok güzel oynadın. Söyle hangi sevgilime inanayım. Hani tutacaktın beni hani bu kadar düşmeme izin vermezdin hani öldürmezdin sen beni! Hani çığlıklarımda senin adını haykırdığım an gelecektin bana? O yüzden mi kopardın ses tellerimi giderken o yüzden mi yerle bir edip hissizleştirdin kalbimi o yüzden mi mahvettin beni. Ben sana güvenmiyorum artık. Benim sana inancım kalmadı. Git soğuk bedenlerde ara aşkını.

Sana da kızılcık şerbeti içirtip kan kustursunlar. Öfkeliyim. Katran karası nefretim. Canını yakmadan derin nefes alamayacağımı biliyorum. İçimde sana dair son iyi düşüncemi darağacına astım. Hala sallanıyor karşımda. Ruhun kadar kirli ellerin, dokunma. Pislenirim. Benim ellerim sigara kokar sadece, benim ellerim ruhsuz bedenlere dokunmaz.

‘15

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Aybala Deniz’s story.