Aybala Deniz
Aug 28, 2017 · 2 min read

“Pardon bakar mısın?”,

-“nereye bakacağım”

“kaçıyor diyorum baksana”

-“yakalayamam”

***

Yakalanamayan zaman ve gerçeklik kavramı arasında dolanan insan bedeni, düşüşlere mahkûm. Her düşüşünde biraz daha kaçan zaman, insan bedenini gerçeklikten milim milim uzaklaştırır. İnsanın hayatını değiştiren olaylar bir günde olmaz mesela… Saniyeler oynar bu oyunda. Beş saniyede milyonlarca cümle ve olay örgüsü geçer akıldan bir de bunun bir saniyede olanları var. Delirmemek elde mi? Değil…

Düşüyorsun ya kalkacağından emin bir şekilde, daha önce kalktın çünkü. Bazen öyle düşülmüyormuş işte. Bilinmezlik çukuruna düşüyormuşsun. Toparlanacağım diyorsun ama nereden başlayacağını bile bilmiyorsun. Kalksana hadi! Kalk ulan kalk! Uzatılan eller var mı? Baksana etrafına, karanlık! Kim biliyor o düştüğün çukuru kim emin adımlarla bulabilir orayı. Tek başınasın, kalk…

Her yanında ölümcül kesikler, kan kaybediyorsun. Üstelik o kadar acımasız ki elini ve ayaklarını bağlamış da atmış seni o çukurun içine. Kalk! Kalkman gerek! Bu sefer son değil, yemin ederim son değil. Kendinden vazgeçersen kimse kurtaramaz seni. Kendinden saparsan tüm yolların sapar. Lütfen, kalk. Zamanını kaçırıyorsun. Çok acıyor, biliyorum. Bilemesem de düşünüyorum. Çok daha fazla acıyacak… Geçmeyecek de. Kabuk bile tutmayacak kesiklerin. Bileklerine dolanan ipin izi geçmeyecek ama sen geçeceksin. Sen hep geçeceksin.

Öyle basit bir ayaklanış olmayacak senin kalkışın. Şahlanacaksın. Tüm yaralarını, galibiyet kazanmış bir savaşçı gibi sergileyeceksin. Çırılçıplak gezeceksin insanların arasında, maskeni takmayacaksın o saatten sonra. Utanacaklar. Hiçbir gerçeklik seni korkutamayacak. Zaman sen olacaksın. Sen hep olacaksın. Seni senden başka kimse anlayamaz, içine atmak yerine doğruluk yalanı oyununu oyna. Onlara yalan söylediğine inandır ve doğruları söyle, inan hiçbir gerçeklik bunun önünde duramaz.

Yaşantını sürdürdüğün bu insan bedeninde ki sıkışıklığını anlıyorum… Özgür kalacaksın bir gün batımında. Mağrurluğundan çöken omuzlarını dikleştir, hala buradasın ve vazgeçmedin. Hala kaçırdığın zamanı kovalıyorsun, bunun için kızma kendine. Acele et biraz…

***

“eğer yakalarsan, özgürsün”

)

Aybala Deniz

Written by

geceleri hep aynı kıyıya vuranlardan 🌊