Waar doen we het eigenlijk voor?

‘The same holds good of animals in relation to men; for tame animals have a better nature than wild and all tame animals are better off when they are ruled by men; for then they are preserved.’

Tegenwoordig zou men hierom grinniken van ongeloof, sommigen zouden er misschien een beetje opstandig van worden. ‘Dieren beter af wanneer mensen over hen heersen? Dieren zijn van nature toch vrije wezens, die eigenlijk in het wild behoren te leven? Dan is hun natuur toch niet beter wanneer ze in dienst staan van de mens?’ 
 Deze redenatie en de daaropvolgende conclusie past totaal niet in onze tijdgeest, het rijmt niet met het bestaande paradigma.

‘Clearly, then, excellence of character belongs to all of them; but the temperance of a man and of a woman, or the courage and justice of a man and of a woman, are not, as Socrates maintained, the same; the courage of a man is shown in commanding, of a woman in obeying.’

Ook bij deze uitspraak zullen er een aantal hoofden rood kleuren van afkeuring of frustratie. Anderen nemen niet eens de moeite dit serieus te nemen en kijken er niet naar op of om, op de filosofen na dan. Ook deze redenatie past totaal niet binnen onze concepten en aannames welke het tegenwoordige paradigma kenmerkt. Er is dus ooit een verschuiving geweest, een paradigma verschuiving zoals Kuhn het zou verwoorden. Er is een periode gekomen waar men heeft gesteld ‘Nee, dit klopt niet. Het zit anders in elkaar, kijk maar naar mijn redenatie, mijn bewijs.’ De tijd van de ‘normale wetenschap’ werd vervangen door een periode van revolutie waarin men een nieuw paradigma heeft gezocht en gevonden.

Waar zouden we over 2000 jaar staan? Wat voor soort paradigma zou dan de standaard zijn? Zullen mensen ons dan ook niet serieus nemen of gefrustreerd raken door onze ideeën nu, die voor de meesten zo logisch klinken? Het is een continue cirkel van veranderende paradigma’s waar geen einde aan gaat komen.