Köşeyi Dönmek

Herkes köşeyi dönmek ister,

Ben, “o köşede” bir ömürden fazla durmayı isterim.

Orada öylece, zaman dursun, hep aynı şarkı çalsın fondan.

Aynı yere, aynı gözlere bakıp, benliğimi unutayım hep aynı anda defalarca…

Köşeye kıstırmışlarsa beni, yok üzülüp de inan ağlamam.

Ağlarsam da onlar sevinç gözyaşlarımdır, gönül ırmağımdan akan.

O köşede başladı benim için yaşam.

Tam orada yeniden doğurmaya başladı beni anam.

O köşe ne yaz köşesi, ne kış köşesi.

O köşe benim gönül pasımın silinmeye başladığı köşe…

Nasıl, neden diye sormak ne haddime,

Verene, gelene, gülüşüne şükür eder, yine şükür ederim.

İmtihanın böylesine gözüm, gönlüm açık hoş geldin derim.

Nasıl güzel bir imtihan ki bu böyle sevdikçe, severim.

Sahi siz, köşeyi dönünce rastladınız mı içinizdeki diğer yarınıza,

Benim yarım, tamamlandı, ondandır, iplerim koptu her şeyden,

Şimdi tutunurum sadece O her yerde eşsiz OL-ANıma.

10.09.2018

Photo by Deniz Sevi_yesinden