
Ne mi düşünüyorum ben?
Omuzlarıma yüklenen her ne isen,
Anımsadım ben seni, ta uzak geçmişimden.
Daha önce de gelip gittin bir kaç kez,
Tanışamadık,
ışığın gözümü kamaştırıyor bakamadım henüz suretine .
Bildim mi ya da biliyor gibiyim bir yerlerden .
Ağlara takıldı ağlamak şimdilerde… Keman, ney ya da her neyse yeter ki gözyaşlarımın bardaktan boşanırcasına yağmasına…
Yazmak böylesi rahatlatır mıydı ki insanı? Denizdeki dalgaların, gemilerin yarattığı köpük köpük söylenmemiş hikayeleri anlatabilir miydi birkaç cümle? Bilinmez.
Peki, bu dayanılmaz ve ızdırap veren sessiz kelimeleri sen tanıyor musun? Ya uykusuz geceleri? Her kalp atışında bedenimdeki sarsıntıyı? Ah hayır tanımıyorsun henüz. Sadece sessizce gülüp geçiyorsun. Çünkü?
09.08.2017
https://medium.com/@denizsevi_yesi/
