Peynirli Ot Salatası
Ülkemizde bir salatanın içine konabilecek tabii ki birçok ot var ama benim Ankara’da seçeneklerim çok fazla değil. Daha klasik otlarla yetinmek zorunda kalarak beğeneceğim uygun bir salata tutturmak zorunda kaldım.
1 demet dereotu, 1 demet maydanoz, 2 demet kuzu kulağı ve 1 kıvırcığı ince ince doğruyorum. Kıvırcık çok büyükse bir miktarını ayırıyorum (salatanın çoğunu oluşturmasın diye).
Peynir tercihim Cebel’in çörekotlu tulumu. Çok tuzlu değil, çok tatsız da değil, çok ağır da değil. Açıkçası her tulum salataya gitmiyor, peynirdeki çörekotu da ayrı bir tat, ayrı bir lezzet katıyor.
Peynir/ot oranı biraz herkesin kendi zevkine, hatta belki o anki ruh haline bağlı. Ben şöyle bir 300g kadarını çatalla bir tabakta ezip, olabildiğince ufalayıp salataya katıyorum. Son olarak da zeytinyağı gezdirip, hepsini karıştırıyorum.
Limooon diye ciyaklayanlarınızı duyar gibi oluyorum. Kendi adıma her şeye limon sıkılmasından hazzetmiyorum. Tüm yemeklerin tadı limon gibi oluyor. Limon sevmediğimden değil de, çoğu yemeğin kendi tadını almayı tercih ettiğimden. Bu salatada da bence limona ihtiyaç yok. Kuzu kulağı zaten ekşi tadını salataya yeterince veriyor.
Kıvırcık yerine yeşil ya da mor Akdeniz yeşilliği kullanmak da mümkün. Ek olarak radika salataya katılabiliyor ama ince doğramaya dikkat etmeli. Taze soğanın yeşil taraflarını salataya katabiliriz. Ben bunları ve şu anda belki aklıma gelmeyen başka otları da denedim ama hiçbiri ilk verdiğim kıvam kadar olmuyor — en azından Ankara pazarlarında her zaman bulabildiğim otlarla olmuyor.
Peynir olarak Cebel’in çörekotlu tulumu yerine bir keçi peyniri de gidebiliyor. Lor biraz fazla yavan kalıyor (en azından benim denediklerim). Birçok tulum ağır geliyor. Yumuşak inek peynirleri salataya fazla yapışıyor.
Ben kendi adıma bu salatayı bir garnitür olarak değil de, ana yemek olarak görmeyi tercih ediyorum — özellikle hafif yemek istediğim akşamlarda. Yeşilliklerle çok arası olmayanlar bile, peynir oranıyla oynarak daha güzel (ve doyurucu?) hale getirebilirler.