“Black Mirror” by Netflix

Πώς θα σου φαινόταν αν ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας έπρεπε να συνουσιαστεί με ένα γουρούνι σε live μετάδοση, σε εθνικό δίκτυο, προκειμένου να σωθεί ένα μέλος της βασιλικής οικογένειας; Πώς θα σου φαινόταν αν ένα καρτούν έβαζε υποψηφιότητα στις εκλογές και τελικά κατέληγε να ασκεί τεράστια επιρροή στον κόσμο; Τί θα έλεγες αν εκτός από εστιατόρια ή καφέ, μπορούσες πλέον να βαθμολογείς και ανθρώπους, με αποτέλεσμα να καθορίζεις την ίδια την υπόστασή τους; Φαντάσου πώς θα ένιωθες αν μέσω ενός εμφυτεύματος είχες τη δυνατότητα να καταγράφεις οπτικοακουστικά ακόμα και την παραμικρή λεπτομέρεια της καθημερινότητάς σου και να μπορείς να ανατρέχεις σ’ αυτήν όποτε θέλεις ή αν μπορούσες να κρατήσεις επαφή με τους νεκρούς μέσω μιας online υπηρεσίας, η οποία χρησιμοποιεί τα ίχνη που έχουν αφήσει στα κοινωνικά δίκτυα που ήταν συνδεδεμένοι; Βάλε όλα αυτά μαζί και έχεις το ευφυέστατο Black Mirror.

Πρόκειται για μια βρετανική δραματική σειρά επιστημονικής φαντασίας, δια χειρός Charlie Brooker, που φέρνει τον τεχνολογικό εφιάλτη μπροστά στα μάτια μας. Επικεντρώνεται «σε σκοτεινά και σατυρικά θέματα που εξετάζουν τη σύγχρονη κοινωνία, ιδιαίτερα όσον αφορά τις απρόβλεπτες συνέπειες των νέων τεχνολογιών». Το Black Mirror αποτελείται από τρεις σεζόν, με συνολικά 13 αυτοτελή επεισόδια, με μοναδικό κοινό τους στοιχείο τον «μαύρο καθρέφτη που βρίσκεται σε κάθε τοίχο, σε κάθε γραφείο και στην παλάμη του κάθε χεριού: (πρόκειται για) την ψυχρή, λαμπερή οθόνη της τηλεόρασης, του υπολογιστή και του smartphone».

Όσον αφορά το περιεχόμενο και τη δομή του προγράμματος, ο Brooker τονίζει πως «κάθε επεισόδιο έχει διαφορετικό cast, διαφορετικό σκηνικό, ακόμη και μια διαφορετική πραγματικότητα, αλλά είναι όλα σχετικά με τον τρόπο που ζούμε τώρα και τον τρόπο που μπορεί να ζούμε σε 10 λεπτά, εάν είμαστε αδέξιοι». Επιπλέον «η τεχνολογία αντιμετωπίζεται ως ναρκωτικό και διερευνώνται οι συνέπειές του», ενώ η σειρά αποτελεί για τον ίδιο την περιοχή μεταξύ απόλαυσης και δυσφορίας.

Το Black Mirror δείχνει με τον πιο τρομακτικό τρόπο το τι μπορεί να συμβεί αν η τεχνολογία χρησιμοποιηθεί με εντελώς λανθασμένο τρόπο. Το τηλεοπτικό της σύμπαν είναι άκρως δυστοπικό, όμως δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Μας δείχνει πόσο κοντά είναι το μέλλον, ένα μέλλον σκοτεινό που έρχεται με φόρα προς τα πάνω μας και μπορεί να φέρει την καταστροφή μας. Μας δείχνει τον κόσμο μας στη χειρότερη εκδοχή του. Πρόκειται για ένα project τόσο κοντά στη σημερινή εποχή, που μας κάνει να αναρωτιόμαστε σε πόσο καιρό θα βιώσουμε κι εμείς κάτι παρόμοιο-αν δεν το βιώνουμε τώρα.

Ζούμε στην εποχή, όπου τα social media έχουν γίνει κυριολεκτικά η δεύτερη ζωή μας. Ζούμε εικονικές ζωές σε Facebook, Twitter, Instagram κλπ, με αποτέλεσμα τα likes και τα ratings, να καθορίζουν τη διάθεση και κατ’ επέκταση τον τρόπο ζωής μας- ή καλύτερα τον τρόπο παρουσίασης του τρόπου ζωής μας. Νους, ψυχή και συνείδηση επεκτείνονται μέσω της τεχνολογίας. Κάθε επεισόδιο έχει ως κεντρική ιδέα όλες τις παραπάνω τάσεις και τον τρόπο με τον οποίο έχουν διαμορφώσει τη σημερινή κοινωνία. Σκοπός του Black Mirror είναι να προβάλλει την στρεβλή απεικόνιση της πραγματικότητας με τέτοιο τρόπο ώστε να προειδοποιήσει και να αφυπνίσει το κοινό για τις συνέπειες που μπορεί να έχει κάθε λανθασμένη επιλογή ως προς τη χρήση της τεχνολογίας.

Το Black Mirror είναι μια πολυεπίπεδη σειρά, γεμάτη πρωτοποριακές ιδέες και διλήμματα που προκαλούν φόβο και απελπισία. Η ατμόσφαιρά του είναι ιδιαίτερα σκοτεινή και σε αναγκάζει να αναλογιστείς το αποτέλεσμα των επιλογών σου. Είναι γεμάτο από δυνατές εικόνες, ενίοτε σουρεαλιστικές αλλά ποτέ πολύ μακρινές από το σήμερα. Αμφιλεγόμενο, καυστικό και απαισιόδοξο, δείχνει πως «όταν κοιτάς πολλή ώρα μέσα σε μια άβυσσο, κοιτάει και η άβυσσος μέσα σε σένα». Αυτό είναι το Black Mirror.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.