DAY 2 : Harvest Moon (9/11/16)

ณ เวลา 5:30 ผมได้ตื่นขึ้นมา พร้อมกันน้ำตาซึมเบาๆว่า เราต้องไปทำงานแล้วหรอ? หลังจากนั้นก็ได้ล้างหน้า แปรงฟัน แต่งตัว จนถึง 6:20 ก็ออกเดินทางไปกับคิมูระ จากที่พัก ไปสถานีไม่ไกลมากใช้เวลาเพียง 10–12 นาที แต่พอเทียบเป็นระยะทางก็ประมาณ​ 1.2 กิโล ต๊ายยย ตาย อะไรจะเยอะขนาดนั้น คือง่ายๆนะตอนนี้ที่ญี่ปุ่นพระอาทิตย์ขึ้นตอนประมาณ 6:30 จากตอนแรกพระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นถึงสถานีขึ้นพอดีอะ อากาศวันแรกก็ประเดิมด้วย 12 องศาเบา ไม่ทำร้ายกันมาก แต่ในความไม่ทำร้ายนั้นอุณหภูมิกำลังลดลงต่ำลงเรื่อยๆ

สถานีที่อยู่ชื่อสถานี Koza-Shibuya และวิธีการเดินทางนั้นมีความพีคอยู่สูง แต่ไม่สุดเพราะค่าเดินทางทั้งหมดนั้นทางบริษัทเป็นคนออกให้ทั้งหมด (ยังดีนะ ถ้าให้จ่ายเองนะ เมิงนะเมิง​!!) อ๊ะ รถไฟมาพอดี โดยเป็นสาย Local หลังจากนั้นนั่งไปเพียง 2 สถานีถึงสถานี Yamato เพื่อเปลี่ยนสายรถไฟครั้งที่ 1 ดูปากน้องนัด ชา มะ นาว นะคะ

ครั้ง ที่ หนึ่ง

หลังจากนั้นจากสถานี Yamato ไปอีก 4 สถานีเป็นสถานีปลายทางพอดีคือสถานี Ebina ก็ได้เปลี่ยนสายครั้งที่ 2 จากนั้น จาก Ebina ไปยังสถานี Isehara นับเป็นครั้งที่3 ใช่อยู่ที่บริษัทนั้นอยู่ที่ isehara แต่คิดว่าบริษัทจะติดสถานีรถไฟหรอ? 
ไม่ มี ทาง

จากนั้นก็เดินไปประมาณ 3–500 เมตร (เล่นโปเกมอนโก ไปพลางๆได้) ก็จะเจอลานจอดรถกว้างๆอยู่ พร้อมชัตเติ้ลบัสของบริษัทอันแสนน่ารักอยู่ โดยรถจะออกทุกครั้งชั่วโมงรอบแรก 7:30 ซึ่งเราถึงพอดี เอ๊ะ ครบสองชั่วโมงที่เราตื่นละหนิ ยังไม่ถึงห่าไรเลยยยยย แล้วก็ได้นั่งรถบัสไปอีกประมาณ 12 นาทีก็ถึงที่บริษัท

หลังจากถึงบริษัทพนักงานก็จะเข้าห้องห้องหนึ่งไปกันทุกคนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นของบริษัท คือบริษัทนี้จะใส่เสื้ออะไรมาก่อนก็ได้ แต่พอถึงค่อยเปลี่ยนเสื้อ นางก็ให้รออยู่ข้างนอกค่าาาา ในอุณหภูมิ 12 องศา โอ้โหหห หหห คุณผู้ชม มันช่างหนาวเหลือเกิ๊น

จากนั้นนางก็มา นางพาไปที่ชั้นสองของออฟฟิศมีโรงอาหารอยู่ สามารถเลือกได้ว่าจะกินอะไร ตอนเช้าก็จะมี นัตโตะ ข้าวเปล่า ปลาทอด ไข่ดาว อะไรประมาณนั้น โดยก่อนเลือกต้องหยิบถาดทรง 6 เหลี่ยมมาก่อน แล้วใส่พวกอาหาร โดยรูปแบบทรงจานก็มีไม่กี่แบบ เมื่อกินเสร็จก็จ่ายเงิน

วิธีจ่ายเงินไม่ใช่แบบที่ อิกง อิเกีย ทำนาจาาาา ไม่ใช้คนอะไรเลยคือ เพียงวางถาดและหันด้านส่วนเล็กเข้าไป หลังจากนั้นเครื่องก็สแกนว่าเรากินอะไรไป แล้วคิดเงินออกมาแล้วจ่ายเงินด้วยบัตร ic หรือ suica/pasmo ประมาณนั้น

หลังจากกินเสร็จนางพาไปที่ห้องประชุมเพื่อรอคนมาแนะนำ นางคิมูระ ก็ไปทำงานพร้อมกับบอกว่าเดี๋ยวอาทิตย์นี้ไปกลับด้วยกันนะ เป็นการแนะนำ พอนางไปก็มีใครก็ไม่รู้ชื่ออะไรจำไม่ได้ละมา นางได้นำคู่มือมาแนะนำว่าเวลาๆโน่นนี่นั่นเปิด ปิด กี่โมง มีอะไรบ้าง พอเสร็จประมาณ 30 นาทีนางบอกเดี๋ยวมีอีกคนมาแนะนำเรื่องความปลอดภัย ยังมีอีกหรอ???​ พอเสร็จนางมา นางก็เปิดๆสไลด์ให้ดูว่าบริษัทเรามีแผนฉุกเฉินมีที่งี้ๆ แล้วนางก็พาไปจุดรวมพลในแต่ละที่ แต่ในที่สุดท้ายที่นางพาไปคือ

กลาง แจ้ง

คือถ้ากลางแจ้งบ้านเราก็ต้องบ่นแดดร้อน ดำ อะไรงี้ใช่ป่ะ แต่นี่ท่ามกลาง 12 องศา ที่กำลังลดลงเรื่อยๆ หนา ววววว มากกก แต่นางก็อธิบายวิธีใช้ต่างๆนานา พอเสร็จนางก็พาขึ้นมาห้องประชุมแล้วได้บอกว่า เดี๋ยวมีคนมาแนะนำนะ ยังไม่หมดอีก???​นี่กูเป็นพระเอกในฮาเวสต์มูนหรอ แนะนำโน่นนี่นั่นกูจัง มีทั้งผู้ใหญ่บ้านแนะนำเมือง แม่บ้านมาทักทาย หรือคนขายไก่

สักพักได้มีคนมาแนะนำว่า เดี๋ยวพาไปเอาชุดพนักงานแล้วลองใส่ดู พร้อมกับป้ายชื่อ โดยชื่อว่า

SO N GU คือมึงแกะเสียงดูยังไง???​

โซงกุ กุละเครียดดด แต่ทำไงได้ นางมาแบบนี้ก็ต้องใช้นะสิ ส่วนเครื่องแบบนั้นเป็นเสื้อแขนยาวคล้ายๆพนักงานเซเว่นแต่เป็นลายแดง และมีเสื้อหนาวคลุมอีกชั้น และ กางเกงขายาว ส่วนรองเท้าเป็น Slipper ใส่กัน พอเสร็จนางพาไปที่ห้องล๊อคเกอร์เพื่อพาตั้งพาสเวิร์ดและที่เก็บของ อันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก พอเสร็จก็กลับมาที่ห้องประชุม ก็นึกว่าไม่มีอะไรละ จะได้ลองงานละ ที่ไหนได้นางคนนั้นบอกว่า แปปนะ เดี๋ยวมีคนพาไป — ยัง ยังไม่หมดอีก กี่คนละวะเนี่ยยยย

สักพักคนนั้นก็มา โดยชื่อว่า คุณซาโต้ เป็นหัวหน้าแผนกที่จะทำในช่วงนี้ไอเราก็สบายใจหวังว่าเป็นคนสุดท้าย โดยแผนกที่จะทำพูดง่ายๆ คือแค่นำพวก IC Capacity ต่างๆ มาใส่ในแผงวงจร หลังจากนั้นคุณซาโงก็พาไปกินข้าวเที่ยง โดยเวลานั้นคือ 12:00 เป๊ะ ไม่ขาด ไม่เกิน โดยมีเวลาพักทั้งหมด 40 นาทีโดยที่กินข้าวมาเยอะมาก ไม่ต้องห่วงเรื่องที่นั่ง ห่วงแค่ว่าคนญี่ปุ่นกินข้าวเร็วมาก ถ้าไม่นับต่อแถวกินแค่ 5–7 นาทีก็หมดแล้ว กินหรือยัด???​พอกินเสร็จจ่ายเงิน แล้วแยกย้ายกันพักผ่อนตามอัธยาศัย หลังจากนั้น 12:40 ก็ได้เริ่มงาน คุณซาโต้ก็ได้แนะนำ สอบถามเรื่องราวต่างๆ หลังจากนั้นประมาณ 13:30 คุณซาโต้ก็พาไปให้ทำความรู้จักกับคุณโมริ ยังไม่หมดอีก!! เหมือนเค้าเป็นหัวหน้าของแผนกรองจากคุณซาโต้อีกที วันนี้งานง่ายๆ ก็แค่แพคของอะไหล่จะนำไปใช้ที่ไทย

ไม่เยอะมากมายร้อยกว่าห่อเลย พอทำไปได้สักพัก เวลาประมาณ​ 14:30 เสียงเพลงก็ดังขึ้น ทุกคนก็จะมาออกกำลังกายกัน บริหารร่างกาย (เออดีเว้ยเห้ย) หลังจากนั้นก็พัก 10 นาทีแค่เข้าห้องน้ำ กินน้ำก็หมดเวลาแล้วจริงๆ พอเสร็จก็มาห่อของต่อจนถึง 17:00 คิดว่าจะได้กลับหรอ? ไม่อ่ะ จะมีการประชุมหลังเลิกงานก่อนแล้วแนะนำตัวเองให้กับพนักงานคนอื่นๆ พร้อมกับกล่าวคำนโยบายของบริษัท และออกกำลังกายอีกรอบก่อนเลิกงานพอเสร็จ 17:10 ก็ได้กลับบ้านก็ไปเจอนางคิมูระ แล้วไปเปลี่ยนเสื้อและกลับขึ้นรถบัส ตอนขากลับก็ไม่มีอะไรมาก แค่นางบอกว่า เย็นวันพรุ่งนี้ ไม่ได้กลับด้วยนะ ขอโทษที — อ้าวเห้ยยย เทกูแล้วหรอ — โอเคๆ ไม่เป็นไรๆ แต่พรุ่งนี้ตอนเช้ามาด้วยกันใช่ไหม? นางก็ตอบว่าใช่ๆ เมื่อถึงสถานีที่พักนางก็พาไปห้างไปซื้อของกินและแนะนำย่านรอบๆ

พอกลับมาถึงหอก็อาบน้ำ วันนี้ก็เจอคนที่อาบอยู่ก่อนแล้ว ตื่นเต้นเล็กน้อย แต่ใจดีสู้เสือ 555 ทำเป็นไม่สนใจ ต่างคนต่างอาบเอา ก็ผ่านไปได้ด้วยดี ฟู่วววว

หลังจากนั้นลงมาต้มมาม่ากับไข่ที่ซื้อมา พอเสร็จก็ล้างจาน ขึ้นมาที่ห้องล้างหน้า แปรงฟัน เล่นคอม แล้วก็นอน ณ เวลา 23:30 โดยที่นอนนั้นจะมีฟูกให้ปูนอนอยู่ด้วย ไม่ใช่นอนกับพื้นนะ 5555

อย่าถามนะว่าคนที่เข้ามาแนะนำอะมีใครมั่ง ไอเราตอนนี้ก็ยังไม่รู้เล้ยยยยย คือเข้าใจความรู้สึกฮาเวสต์มูนก็วันนี้แหละ คิดว่าเมื่อวาน(ตอนก่อนหน้า)พีคแล้ว เจอวันนี้เข้าไป กี่คนละวะเนี่ยยยยย

ยังไงก็ตามเรื่องราวที่พีคๆ พีคสูงบ้าง พีคต่ำบ้าง พีคต่ำมันเป็นไงว่ะ พีคก็แปลว่าสูงอยู่แล้วหนิ? เอาเป็นว่า เป็นกำลังใจคอยติดตามด้วยนะครับซาโยนาระ

dinosong in harvest moon

Show your support

Clapping shows how much you appreciated dinosonG’s story.