Klei

Zo drink je een kop koffie bij Lot 61, zet je je beste Rock ’n Roll beentje voor in de Pacific Parc en probeer je je op de De Dam een weg te banen tussen duiven voerende, vuur spuwende, fotograferende en de duivel imiterende mensen en dan sta je ineens met je hardloopschoenen (dit was nog voordat ik mezelf de trotse eigenaar van een paar polderlaarzen (ANWB- Human Nature) kon noemen) in de blubber in de polder. Het kan verkeren zeggen we dan geloof ik. Hoe dan ook, van Amsterdam naar Kekerdom (lees: een ons-kent-ons dorp van 600 inwoners op zo’n 15 minuten rijden van Nijmegen). Na vele jaren van terloops opmerken dat je ‘ooit weer eens teruggaat naar het oosten’ ben ik nu daadwerkelijk in dat verre oosten beland, of eigenlijk geland. Nee, het is niet zo ver (echt niet!) dat je ervoor in het vliegtuig moet stappen, maar het voelt wel alsof ik na een lange, een hele lange vakantie, weer thuis ben en wel met beide voeten in de klei.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Dorrith ter Huurne’s story.