Söylediklerimin çoğu “laf sokmak” olarak algılansa da kimsenin kalbini kırmak gibi özel bir amacım yok. Yüzüne gülmediklerim için bile iyi dileklerim var hatta. Hiç belli etmesem de kalp kırdığımda üzülüyorum. Yüzüne bakmadıklarımın çoğuyla çuvalı ters çevirmemek için kestim Allahın selamını. Bir kişi hariç kimseye bedduam yok. Sadece o bir kişiyi Allah çocuklarıyla, hanesinin içiyle sınasın. Çoluğundan çocuğundan çıksın. Ciğerinin söküldüğü güne adaklarım var. Hakkımı sadece bir kişiye helal etmiyorum. Geri kalan herkese hakkım helal. Unutmadım ne bana yapmaya çalıştıklarını ne de onlara dair kepazelikleri. Unutmuş gibi kenara koyuyorum çünkü bulantı ilacı içmeden dinlenecek gibi değil hiçbiri. Şimdi bütün olanlar geride kaldı kenarından köşesinden ne varsa. En nihayetinde iyisiyle kötüsüyle hepsi sona ermiş bir dönemin içinde yaşananlardı. Hayat herkese olduğu gibi bana da dönem dönem yeni yol ayrımları, yeni seçenekler, yeni kaderler sunuyor. Yeni kaderime en uzak herkese iyi şanslar.