Eda Türkan
Jul 25, 2017 · 1 min read

Bu gecenin yazısı

Bir hayat hep böyle mi devam eder. Yarım kalışların üzerine, tekrar tekrar yarım bırakılıșlarla. Her seferin de hayat denen bu öğretmene heyecanla parmak kaldırıp, yanlış cevabı veriyorum. Sonra da işte öylece bükülüyor boynum, her zaman hevesleri yarım kalır bu çocuk yüreğimin.

Her geçen gün daha da inceliyor sanki yüreğim, bir ağaç kabuğunu oyar gibi katman katman oyuyorlar kabuklarımı, halbuki kök salmak istemiştim, dallarıma yuva yapsın istemiştim neşeyle öten kırlangıçlar.

İnsanın kolu kırılır, bacağı kırılır, iyileşir ama hiçbir zaman eski kolunu ve bacağını tutmaz. En ufak bir şey de sızlar, bir zaman önce kırıldığını belli eder. Kalpte böyledir, ne alçıda beklemek ne de alçıların çıkması bir işe yarar. Çünkü iç sızısı diye bir şey var…

    Eda Türkan

    Written by

    İçinde kalanlarla yaşamaya çalışan bir muallime.