Yeni Nesil Saklambaç
“En kötü karar bile kararsızlıktan iyidir.“derler. Kesinlikle katılıyorum. İnsanlar sürekli birbirleriyle saklambaç oynuyorlar. Birbirlerini sobelemeye bayılıyorlar. Sobeledikten sonra da birbirlerine olan ilgileri yerle yeksan oluyor.
Ne sanıyoruz, birilerinin sürekli saklambaç oynamak, saklanmak istediğini mi, daha büyümedik mi, hayat tüm gerçekliğiyle yüzümüze bir tokat indirmiyor mu? Bu kadar şımarıklığın ne lüzumu var..!
Madem bir karar veremiyoruz ne diye başkalarını da kendi belirsizliğimizin içine hapsediyoruz. Yaşanılması mümkün bir mutluluk belkiyor belki o başkalarını, hem kendimize hem başkasına yaptığımız bu haksızlığın vicdanı yer etmiyor mu içimize..?
Biz birilerinin mutlu olma ihtimaliyle oyun oynuyoruz, biz birilerinin mutlu olma ihtimalini çalıyoruz. Dünyada ki tüm hırsızlıktan beter bu.
Ve hayat saklambaç oynamak için çok kısa, bir de başkalarının umutlarını, çalmak için tabi.
