Besef van tijd en plek
De dag er na, dat zijn vaak de dagen van besef en reflectie. En deze dag er na is de prachtige bruiloft van mijn lieve kleine broertje Josia Quentin en mijn lieve schoonzus Inge. Voor mij een prachtige gebeurtenis waar ik niks van had moeten willen maar door die kutziekte dus wel het laatste stukje moeten missen :(


Ondanks dat heb ik genoten, prachtig om te zien hoe de ruimte op het gemeentehuis werd gevuld met liefde en gelach. Prachtig ook om te realiseren wat een prachtig koppel josia en inge zijn 🥰 Voor mij en Mari was het ook dubbel. Dubbel omdat de woorden van liefde en het delen van de liefde samen een bevestiging is dat ons avontuur eindig zal zijn. Ik moet mijn lieve muse hierachter laten en ‘tot de dood ons scheid’ is de harde realiteit!

Ook komt het besef van afscheid steeds meer door. Niet dat ik er niet mee bezig ben, maar merk dat dit de laatste tijd toch steeds een groter onderdeel begint te vormen. Ook het feit dat ik niet alleen mijn gezin en directe families ga missen maar bijvoorbeeld ook mijn neefjes waar ik zielsveel van hou, dit stemt mij heel verdrietig. Het feit dat ik mijn kleine neefjes, de 2 kleine vrolijke en super positieve kereltjes, niet ga zien opgroeien drukt zwaar op mijn hart. Maar soit, niemand heeft het programma van het leven 😉

