CO2 footprint

De laatste loodjes, de een na laatste leercurve

Na lange tijd weer een leercurve! Het einde van ons project is al bijna in zicht, maar er moet nog veel werk verricht worden. In de tussentijd hebben we ook nog meerdere hoorcolleges gehad. Karen Arnon, Elfrieke van Galen, Jacqueline Cramer en Richard Holland waren te gast. Dit waren allen erg leuke en leerzame colleges. Ik zal eerst hier een en ander over vertellen, en daarna zal ik ingaan op het proces van ons project en wat ik daarvan geleerd heb.

Karen Arnon is beleidsmedewerkster voor D66 Europarlementariër Gerben-Jan Gerbrandy. Zij heeft haar ervaringen gedeeld, en ook uitgelegd waarom het zo lastig is om zomaar iets te veranderen en waarom er zoveel regels zijn vanuit Europa. Natuurlijk hebben we het gehad over waarom het belangrijk is dat er vanuit Europa over milieuwetgeving wordt nagedacht. Het milieu is natuurlijk iets dat over de grenzen van landen heen gaat, uit steeds meer onderzoek blijkt dat het klimaat verandert en we zijn nu erg afhankelijk van andere werelddelen. Wat me verbaasde was dat ze vertelde dat het soms wel tien jaar duurt voordat een wetsvoorstel is aangenomen. Dit komt doordat er ontzettend veel voor geregeld moet worden. Wat ook helemaal nieuw voor mij was, is dat de hoeveelheid labeltjes in kleding (waar door consumenten weleens over geklaagd wordt richting Europa), niet door Europa is bedacht maar door de kledingfabrikanten zelf is aangedragen om het voor hun makkelijker te maken.

Het college van Elfrieke van Galen vond ik erg leuk omdat het over een nog helemaal niet besproken kant van circulaire economie ging: de logistiek. Want stel je moet om een product te hergebruiken, het eerst naar de andere kant van de wereld sturen, dan is het misschien slim om nog een keer na te gaan of dat nu wel zo’n goed idee is. Waar ook steeds meer naar gekeken wordt is de CO2 footprint, dit is de hoeveelheid CO2 die wordt uitgestoten en daaraan kan dus ook gemeten worden hoe duurzaam iets is. Sinds dat tijdens dit college een filmpje is getoond van FedEx, zie ik ineens overal FedEx busjes rijden terwijl ik eerst nog nooit van dit enorme vervoersbedrijf had gehoord.

Jaqueline Cramer is een oud minister van Volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieu. Wat mij vooral is bijgebleven is dat zij er persoonlijk voor heeft gezorgd dat het plastic afval gescheiden kon gaan worden. Dat vond ik heel gaaf. Ondanks dat de kamer zich alleen wilde focussen op het herinvoeren van statiegeld op kleine flesjes, is er dankzij haar Plastic Heroes gekomen, de oranje bak waar iedereen nu zijn plastic in kwijt kan.

Het allerlaatste hoorcollege was Richard Holland van het wereldnatuurfonds. Hij heeft onder andere aangegeven hoezeer hij denkt dat de rol van de overheid belangrijk is. De overheid kan regels opstellen waar bedrijven zich dan aan moeten houden, uit zichzelf zullen bedrijven niet snel een verandering toepassen die op de korte termijn misschien niet veel oplevert dus moeten ze hierbij geholpen worden. Ook wordt er wel eens gezegd dat de consument het verschil maakt, maar ook dat wees hij af. Er zijn altijd mensen die meer op hun geld (moeten) blijven letten dan op de duurzaamheid van het product dat ze kopen. Dus ook hier geldt dat de overheid de enige is die echt de doorslag kan geven.

Dan nu ons project. In het begin vond ik het heel erg lastig; Hoe beginnen we? Waar moeten we beginnen? Met wie? Een eerste gesprek met het bedrijf hielp al om hun vraag en probleem duidelijker te maken, en het dialoogdiner een tijdje later maakte dat we er echt mee aan de slag konden. We hebben besloten om ons te focussen op de luchtfilters en zijn aan de slag gegaan met de ideeën die tijdens het dialoogdiner waren bedacht en daarnaast hebben we zelf ook nog iets bedacht. Wat ik erg leuk vond was om te ontdekken dat er al alternatieven zijn. Het is nog niet zeker of het ons direct gaat helpen bij de case, maar ik vond het erg leuk om te ontdekken. En wat ik ook leuk vond, was dat de fabrikant van de filters ook geïnteresseerd was in ons onderzoek. Ik ben benieuwd naar de nieuwe inzichten van komende week!

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Eline Filius’s story.