Merhaba. Bu satırları bir avm nin icinden yazıyorum.Burada aradığı elbiseyi bulamadığı için yüzü ağlamaklı bir hal alan insanlar mevcut. Burada kaliteyi karaketer ve düşünceler değil markalar belirliyor. Burada insanlar karşıdaki iyi giyinmemişse ayıplıyor. Burada insanlar sıcacık ortamda dışarıda üşüyenleri göremiyor. Burada görünen tek şey indirim. Onlar için doğa vahşi hayvanların yaşadığı yer. Onlar için doğal organik diye satılan meyveler.

Doğa bizlere yaşamı verdi. Ve bizler şimdi doğayı reddedip kendi ütopyamızda kral olma mücadelesindeyiz. Öylesine mücadele ediyoruz ki huzur denen şeyi unuttuğumuz için aramıyoruz. Bizler kaybolan nesilleriz. Ne istediğini bilmeyen, sistemin istediklerini kendi isteği haline getirmiş robotlarız. Aç gözlüyüz. Ve bir gün birbirimizi yerken gerçekten aç kalacağız. O gün doğa bize sen neredeydin diyecek,utanacağız