KIYAFETLER SALONU

Kıyafetler salonunda hayal ediyorum kendimi

İpekler,vualler,organzeler,tartanlar

Düşlerimi süsleyen renk cümbüşleriyle

Cambaz ediyorum transparan ipte

Görünmeyen ruhumun derinliklerinde

Bir seni bir diğerini kısacası kimseyi

Ne görmek ne de duymak istiyorum

Biliyorum anlamıyorsun ağzımdan çıkanları

Her bir hece kelimeye dönüşmeden

Uçup gidiyor ben bile tutamıyorum

Görmüyor musun ucu sivri tek düze minare

Deniz müzesi ile karşı karşıyaym

Hep merak etmişimdir dalgaların sesini

Korkuna giremez etmez oldum

Gökyüzü diye bildiğim ama

Adını bile koyamadığım

Mavinin ıslak tonuna

Renklerin bilinmeyenleriyle dolsun taşsın

Kıyafetler salonumun muhafızları

Hiç bitmesin paletimin

Etrafa saçtığı ışıklar

Hiç bitmesin grinin güzelliği

Morla dans edeyim beyazla susup

Siyahla müjdeleyeyim haberlerimi

Sen sen ol sakın unutma

Unutursan bile sakın fısıldama

Kırmızı habercidir

İncilerle döşeli kıyafet salonunda

Like what you read? Give Emre Karagöz a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.