STEFANİ

Emre Karagöz
Sep 6, 2018 · 1 min read

Sıla’ya

Koyu kırmızı ipekten bir kumaş alıp

Sarılıyorum ona o koksun diye

Dostluğun sütunları sağlam

Gözüm korkmuyor ruhum solmuyor

O iş bendeymiş öyle diyor

Sirenlerin buğulu sesiyle

Stefani diyor adına

Mükemmel bir illüzyonu yaşatıyor

Bazen de Lady Gaga dinliyoruz

Sahte hayatın sahte günlerinde

Gülüşüne hasret sesine yanık

Stefani var hayatımda sırtım yere gelmez

Bir anne gibi bir sevgili gibi

Dakikalarca Stefani’yi düşünüyorum

O olmadan olmazmış olamazmış

Sen olmadan nasıl yapabilirim

Sensizliğe adım atamam

Güzel gözlerinin düşü gibi

Acısıyla tatlısıyla görüp geçirdim sayende

Sessiz çığlıklarımı bir sen duydun

Sen hissettin acılar çeken ruhumu

Stefani diyor adına

Anksiyeteyle savaşıp güçlü kal diyor

Kadıköy’deki boğa heykeli gibi

Bir aşk bir sevgi gibi

Sen olmadan anlamsızlık bile

Bir anlam kazanmıyor

Melanet meleğini elinin tersiyle savuran Stefani

Emre Karagöz

Written by

"Yazar değil misin işin ne? Otur ve yaz!"