VİŞNE ÇÜRÜĞÜ RENGİNDE

Emre Karagöz
Sep 5, 2018 · 1 min read

Dilara’ya…

Vişne çürüğü renginde

Eşi benzeri olmayan olsa da

Fark etmeyen beyaz mermer bir ruh

Dolaşıyor gönlünce süzülüyor

Yakamozlu serin gecelerde

Herkesler bilmesin onu

Bilmesinler ki saklansın

Yılan gözlü sinsi hayattan

Bağırıyor çok nadir de olsa

“Tüm renkler soldu.”

Kasvetli kutlamalardan ritüellerden

Bahsediyor ince güzel ruhu

Sevgi diyor müzik diyor

Hep akıllıca konuşmaktan

Sıradanlara söz bırakmıyor

Eli boldur yufkadır

Öyledir böyledir ama

Beni ben olmadan anlıyor

Sensiz olmaz vişne çürüğüm

Annem, arkadaşım, can yoldaşım

Yürünmez karanlıkta elimi tutmazsan

Okuyamam en güzel sayfaları

Zehirli dikenlerle çevrili hayatın

Düşersem tut tutmazsan bile izin ver

Narin yalnızlığımın süzülmesine

Asimilasyonlar canlansın kafamda

Sanrılar eşlik etsin varyasyonlarıma

Sadece beyaz mermer ruhu istiyorum

Vişne çürüğü tabutumda

Emre Karagöz

Written by

"Yazar değil misin işin ne? Otur ve yaz!"