Orta gelişmiş geliştirici tuzağı

Bir geliştirici (adı Ahmet olsun) üniversite bitirdikten sonra bir yazılım firmasında veya ajansta işe başlar. 2–3 sene burada çalışır, işi öğrenir, eğrilir bükülür tecrübesizliğinden ötürü zorlanır sıkıntılar çeker. Yaptığı proje bitince dünyalar onun olur vs vs.

Doğal haliyle iş bitmez yani iş hiç bir zaman bitmez. Ayrıca her iş birbirinden farklıdır ve ne kadar tecrübeli olunursa olunsun farklı derecelerde, farklı sıkıntılar çekilir.

Neyse Ahmet 2–3 senelik tecrübesiyle beraber biraz iş yoğunluğundan, biraz kişisel gelişimini hızlandırmak istediğinden biraz da ilk işinin maaşının az olduğundan iş aramaya başlar.

Piyasa böyle adamları çok sever yani aranılan pozisyon fazla uzmanlık gerektirmez, adayın maaş beklentisi uçuk değildir.

Ahmet iş değiştirir hatta benzer sebeplerle 2–3 defa daha iş değiştirir ve 7–8 senelik yazılımcı olur. Kullandığı toolların farkında, nereye ne yazılsa iyi oluru önceden yaptıklarından dolayı söyleyebilen, kısmen araştıran ve farklı yerlerdeki iş yapış şekillerinden etkilenmiş durumda hayatına devam eder. Yeni teknolojiler hakkında atıp tutar şöyle iyiymiş, böyle güzelmiş der. Tabi herhangi bir projede atıp tuttukları hakkında aktif olarak pratikte kullanmadığı sürece bunlar lafta kalır.

Bu arada hayatla ilgili sorumluluklar artmış misal evlenilmiş, araba alınmış belki ev kredisine girilmiş. Ahmet evi ve hayatını düzenli bir şekilde idame ettirmeye çalışırken dış dünyadaki gelişmeler akıp gitmiş. Yani 7–8 senede kendini geliştirmeye çabalasa bile dış dünyada neler olup bittiğinden habersiz, habersiz değil de iş yoğunluğundan ötürü ilgilenememiş. Daha tehlikelisi ilgilenmemiş.

İşte bu noktada Ahmet seçim yapması gerektiğini idrak etmeli. Yoksa orta düzey geliştirici tuzağından kurtulması zor ki bu tuzak yıllarla oluşmuş ve çıkması dış etkenlerle birlikte çok daha zor. Tıpkı Türkiye’nin yaşadığı orta gelir tuzağı gibi. Alt yapıyı sağlamlaştırmadığımız, sosyalleşmediğimiz, araştırmadığımız sürece yüzeysel kalıyoruz. Yüzeysel kalınca da dışardan gelen dinamikleri öğrenmek ve her defasında yeniden adapte olmak zorundayız.

Bir noktadan sonra ya bu tekrardan sıkılıp başka bir iş yapacağız ya da aynı şeyleri yapıp anlamsız bir şekilde değişeceğini umut edeceğiz.

Dipnot : Ahmet’in çalıştığı firmalar kurum kültürü ve geliştirme disiplinleri ile ne kadar piyasayı takip ettiği, takip ettiklerini uyguladığına ve kabul gördüğüne göre Ahmet’in profili değişir.