Etrafina yardim etmek neden onemli?

Etrafina/arkadaslarina/contact’larina/ya da sizle iletisime gecen herhangi birine karsiliksiz yardim etmenin, ya da etmeye calismanin, “iyi insan olmak” disinda mantikli bir aciklamasi olabilir mi? “Neden ugrasayim — benim de zamanim kisitli ve degerli” bencil dusuncesi ile “elden tutmanin” arasindaki ince cizgi nasil belirlenecek?

Bunun cevabi su kadar basit; guc soyut bir kavram ve guclu olmak tek basina olmuyor, network’le oluyor; ve guclu bir network olusturmanin turlu turlu yontemlerinden bir tanesi de bottom-up (asagidan yukari) — orda siz etrafinizdaki potansiyelli/iyi niyetli/calisan insanlara elinizden geldiginizce yardimci oluyorsunuz ve onlarin ilerde guclu insanlar olmasina katkida bulunuyorsunuz, onlar da sizin bu iyiliginizi asla unutmadigindan, belki gorunumde orta guclu ama gercekten etkinizin oldugu bir network’un icinde oluyorsunuz.

“Sadece ben basarili olayim, o sekilde onemli network’ler zaten beni icine ceker, Mark Zuckerberg, Marc Benioff omzundan sivazlar” hatali bir dusunce sekli. Ne kadar basarili olursaniz olun, evet belki buyuk network’lerin bir parcasi olursunuz, ama hic kimse sizin yardimlarinizi hatirlayamayacagi icin ancak “merhaba”-”merhaba” yakinliginda olacaksinizdir ve intro toleranslari dahi 1–2 kisiyi gecmeyecektir. O buyuk network’un bir dallamasi olarak sizi kenarda kalacak ve kendi kendinize “ordayim” demekten baska kendinizi tatmin edebileceginiz somut tutunacak bir daliniz olmayacaktir.

O yuzden Ingilizce terimiyle “pay it forward” onemli. Ve benim inancim, uzun vadede kazananlar samimiyetle etrafina yardim edenler/etmeye calisanlar olacaktir.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.