Փարիզում անձրևոտ եղանակ էր։ Իվետան գնացել էր գրադարան՝ գիրք վերձնելու։ Տուն վերադառնալու ճանապարհին սկսեց անձրև գալ։

Նա գնաց մոտակա սրճարան՝ թաքնվելու, մինչև անձրևը կդադարեր։ Նա գնաց փարիզյան մի հայտնի սրճարան, նստեց սեղաններից մեկի շուրջ ու իր սիրելի ապուրը պատվիրեց, որովհետև մրսում էր։

Իվետան կապեց մազերը, որովհետև թաց էին։ Սկսեց կարդալ գիրքը, որը նոր էր վերձրել գրադարանից։ Նա պատրաստվում էր քննություն հանձնելու։

Տուն վերադառնալու ճանապարհին ամբողջովին թրջվել էր։ Նա սկսեց վազել, որպեսզի չհիվանդանա։ Քննությունը մոտ օրերին էր։

Երբ տուն հասավ, միանգամից տաք թեյ խմեց ու էլի սկսեց կարդալ։

Իվետան գիրք ընթերցել շատ էր սիրում։ Նա ազգությամբ հայ էր, պարզապես Փարիզ էր մեկնել՝ ուսումը շարունակելու։ Իվետան շատ էր ուզում հնարավորինս շուտ Հայաստան վերադառնալ, որովհետեև շատ էր կարոտել ծնողներին, բարեկամներին ու իր սիրած տղային։

Տարիներ անց, ուսումը վերջացնելուց հետո նա Հայաստան վերադարձավ՝ իր ծննդավայր։

Սկզբում չէր հավատում, որ հայրենիք է վերադարձել։ Ամիսներ անց ամուսնացավ իր սիրած տղայի հետ ու սեփական ընտանիքը կազմեց։

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.