PUF

Rüzgar puff yapsın, kötü anıların olduğu bütün o binalar yıkılsın.

Rüzgarın etkisiyle ajandanın içinde birikmiş gerekli gereksiz tüm o kağıtlar gibi savrulsun,yerle bir olsun her biri.

Bir keresinde olmuştu.Binanın yerle bir olmuş haliyle içim nasıl da rahatlamıştı.Aynı yığının yakınından üç beş geçişle o anının temeli yok olmuş,acısı hafiflemişti.

Hislerle yerler…O köşedeki mutlu an,o kattan çıkan haksız karar.İnsan zihniyle kalbiyle neleri biriktiriyor.Anlamadan neleri inşa ediyor.İçlerinden biri yıkılınca nasıl rahatlıyor,anı hoşsa yıkıntı burukluğu getiriyor.

Gördüklerimi görmemeyi, duyduklarımı duymamış olmayı nasıl da isterdim.İyi gelenlerini ise ninni gibi fısıltıyla tekrar tekrar…

Hislerle yerler ,konuşmalar kelimeler, akışı değiştiren tek bir cümle,her şey ip üstünde,hayat da.

Aklımdakilerle karışırken daldığım uykum,geceden belirsiz görünen telaşlı bir sabah,değişen hisler;kahve kokusunu içime çekişimle aldığım tadıyla bir anlık rahatlama;bakalım günün kalanı neler getirecek…