Lieve Helena,

Wat erg dat zoveel vakkundige getalenteerde leerkrachten vandaag met zo’n gevoel rondlopen… Ikzelf sta ook voor de klas en voel de werklast ook heel erg. We worden gestuurd om kinderen veel uit zichzelf te laten ontdekken, om ervaringsgericht les te geven, om zoveel mogelijk af te stappen van het laten werken in schriften, op papier. Ook het evalueren wordt liefst gedaan via observatie en niet via toetsen…. Maar wij leerkrachten moeten alles op papier zetten!!!! Jaarplanningen per leerdomein, weekplanningen, dagelijkse uitgebreide agenda met lesdoelen en leerplandoelen. Schema’s die aantonen dat alles leerplandoelen bereikt worden, kindvolgsysteem, observaties uitschrijven, verslagen maken van klasoverleggen die je eerst nog eens moet voorbereiden, resultaten ingeven via pc zodat je de evolutie van een kind kan waarnemen, MDO’s voorbereiden, differentiëren, verbeteren, voorbereiden,…. Alles MOET zichtbaar zijn. Er wordt verwacht dat we alles kunnen bewijzen. Dat neemt gigantisch veel kostbare tijd in beslag! Het staaft ook helemaal niet met de visie die ze zogenaamd hebben over hoe ze kinderen willen laten leren! Denk dat heel het onderwijssysteem zoveel kan leren van dat van Finland en eigenlijk zou elke minister van onderwijs op z’n minst een pedagogisch diploma moeten hebben en een tijd met beide voeten in het vak hebben gestaan alvorens te spreken. Maar soit! Vind het jammer dat vele hele goede leerkrachten door heel het verwrongen systeem afhaken. Maar kan je ze ongelijk geven?