17

คนเราจะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปไวก็คงต่อเมื่อวันเกิดตัวเองเวียนมาอีกครั้ง เหมือนอย่างที่รู้สึกตอนนี้ หนึ่งไปมันผ่านไปเร็วมากเลยนะ

วันนี้เป็นวันที่ตื่นเช้ามาด้วยความรู้ตัวว่าตัวเองแก่ขึ้นอีกหนึ่งปีแล้ว ไม่มีอะไรแปลกใหม่ น่าตื่นเต้น หรือน่าเบื่อน้อยกว่าวันที่ผ่านๆ มาเลย ทุกอย่างเหมือนเดิม เรายังเป็นคนเดิม ด้วยความที่ไม่ค่อยอินกับวันเกิดมาแต่ไหนแต่ไรนะ มันก็เหมือนกับวันธรรมดาๆ วันหนึ่งอ่ะ พิเศษก็ตรงที่เป็นวันที่คอยให้สัญญาณในทุกปีว่าเราโตขึ้นอีกปีแล้วนะ อายุเท่านี้แล้วนะ หรืออาจจะเป็นการบอกเป็นนัยๆ ว่าเราเหลือเวลาชีวิตประมาณนี้นะ ยังไม่ได้ทำอะไรก็รีบทำซะละ อย่างงี้ แล้วก็อาจจะพิเศษตรงที่เป็นวันที่ทำให้เราได้ทบทวนชีวิตตัวเองอย่างจริงจังว่าตลอดระยะเวลาที่ใช้ชีวิตมาเราได้อะไรบ้าง เรายังต้องการสิ่งไหนอีกให้ชีวิต หรืออาจจะเป็นวันที่ทำให้ได้เริ่มต้นคิดหรือทำบางอย่างก็ได้ ซึ่งเคยแล้วแต่ก็ล้มเหลวทุกครั้ง เพราะงั้นเลยรู้ดีว่าจะลงมือทำอะไรมันไม่จำเป็นต้องใช้วันใดวันหนึ่งที่มีความสำคัญกับชีวิตมาเป็นจุดเริ่มต้นหรอก

“When you’re fifteen, feeling like there’s nothing to figure out. Well count to ten, take it in. This is life before you know who you’re gonna be fifteen.”

ข้อความพวกนี้ยังติดอยู่ที่หน้าประตูห้องอยู่เลย รู้ตัวอีกทีมันก็ติดมานานถึงสองปีได้แล้ว ยังจำวันที่กลับมาจากโรงเรียนแล้วยืนเด๋อหน้าห้องอ่านข้อความที่พี่สาวตัวเองแปะไว้ได้อยู่เลย ตลกดีนะ สองปีมันผ่านไปเร็วจัง รู้สึกคุ้นเคยกับมันมากเพราะต้องอ่านเกือบทุกวัน (ตอนเปิดประตูห้อง) เหมือนเป็นสิ่งที่คอยย้ำคอยเตือนตลอดว่าเราเคยอายุ 15 และตอนนี้เราโตขึ้นทุกวัน

วันนี้เปิดอ่านการ์ดที่พี่เขียนให้ตอนวันเกิดปีที่แล้ว มีข้อความหนึ่งที่จำได้ขึ้นใจเลยคือ “Don’t grow up, it’s a trap!” ซึ่งจริงมาก แต่เราต้องโตขึ้นทุกวันและค้นพบว่าทุกอย่างมันยากขึ้นเรื่อยๆ อย่างที่พี่บอกไว้จริงๆ

กำลังนึกย้อนไปว่าวันนี้ของปีที่แล้วเรากำลังทำอะไร แต่นึกไม่ออกแฮะ แล้วพอลองนึกถึงหลายๆ สิ่งอย่างที่ได้ทำมันก็เยอะเหมือนกันนะ บางอย่างก็น่าจดจำ บางอย่างก็ไม่ ที่นึกออกส่วนใหญ่มีแต่เรื่องห่วยๆ แต่เอาเถอะ เพราะยังไงก็ผ่านมันมาได้แล้ว ยังมีชีวิตรอดมานั่งคุยกับตัวเองได้ก็ดีแล้ว ต้องขอบคุณเลยล่ะ แต่แล้วไง อีกยาวไกลมากเลยชีวิตนี้ ไปต่อเรื่อยๆ แล้วกันนะ เดินไปก็ได้ ค่อยๆ เดินไปด้วยกัน

นับจากวันนี้ชีวิตก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอก คงทำอย่างที่เคยทำ เป็นอย่างที่เป็นมาตลอด และถึงจะไม่อะไรกับวันเกิด แต่นี่ไม่ปฏิเสธนะว่าก็หวังให้ตัวเองมีความสุขนับไปจากนี้ ความสุขอ่ะเนอะ ใครๆ ก็อยากได้สิ่งนี้ ต่อไปนี้ก็ใช้ชีวิตให้ดี ค่อยๆ โตไป ทำอะไรก็ได้ที่ตัวเองสบายใจ เหนื่อยก็พัก ถ้าตอนไหนท้อมากๆ ขอให้จำไว้เลยว่ามันไม่เป็นไร พรุ่งนี้ยังมี แล้วก็ออกมานั่งมองท้องฟ้า รับลมเย็นๆ บ้าง ชีวิตยังมีหลายสิ่งหลายอย่างให้เรียนรู้นะ ไม่รู้จะพูดยังไงดี “สุขสันต์วันเกิด” งี้มั้ย ฟังดูตลกๆ เนอะ อะไรไม่รู้แหละ แต่ขอให้มี 17 ปีที่ดีนะ

p.s. อยากบอกตัวเองในอีกหนึ่งปีข้างหน้าด้วยว่าขอโทษที่วันเกิดปีนี้เราไม่มีเรื่องเล่าสนุกๆ ให้กลับมาอ่านเลย ขอโทษนะ ชีวิตเราก็แบบนี้แหละ และหวังว่าในอีกหนึ่งปีข้างหน้าที่ไม่ว่าจะเจออะไรบ้างเราจะยังสบายดีและยิ้มได้นะ