• Some Kind Of My Feel•

ในชีวิตวัยเด็กจำได้ลางๆว่า เคยแอบชอบเพื่อนตัวเองอยู่ไม่กี่คน ถามว่า ทำไมจู่ๆถึงนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้…นั่นสิ? หรืออาจเพราะตอนนี้กำลังมีอารมณ์และความรู้สึกคล้ายๆแบบนั้นล่ะมั้ง…ก็ยังนึกแปลกใจว่าโตขนาดนี้แล้ว อารมณ์ความรู้สึกแบบนี้ยังคงหมุนเวียนและผ่านเข้ามาอีกได้เนอะ ใครจะรู้ล่ะ มันอาจจะมาอีกทีตอนอายุ 50 ก็ได้มั้ย? ตอบไม่ได้จริงๆน่ะแหละ

เรื่องจริงๆก็ไม่มีอะไรมากมาย ก็แค่คิดว่าตัวเองกำลังแอบชอบ…ใช่แอบชอบ…เพื่อนคนนึง ซึ่งตัวเองไม่คิดจะบอกไปด้วยซ้ำว่าชอบ 😂 มันเป็นเรื่องไม่แปลก หรือ แปลกไม่รู้ เพราะคิดว่าการได้อยู่แบบนี้ ได้มองแบบนี้มันก็รู้สึกดีแล้วล่ะ ก็ถึงได้บอกว่าแอบชอบจริงๆ และมันคงไม่ใช่ความรักหรอก ส่วนตัวคิดว่าอย่างนั้นน่ะนะ🙃

จุดเริ่มต้นก็แค่ชอบตัวตน ตัวตนของคนๆนึงที่จะไม่เหมือนใคร และคิดว่าคงไม่มีใครเหมือน…หรือแม้แต่ความคิดแปลกๆที่น้อยคนจะคิดได้แบบนี้ เวลามองออกไปข้างหน้าแล้วเจอคนๆนี้ มันทำให้เกิดความรู้สึกในหลายๆรูปแบบ ซึ่งก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี มันเป็นความรู้สึกที่บางทีก็งงๆว่า เฮ้ย…เรามีความรู้สึกแบบนี้ด้วยหรอ เอาจริงๆอาจเคยรู้สึกแต่มันผ่านไปจนเลือนลางจำไม่ได้แล้วมากกว่าอ่ะเนอะ นั่นแหละ…จนเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาว่าปกติเวลามองคนๆนึงมันต้องรู้สึกมากขนาดนี้เลยหรอ? สุดท้ายก็ต้องยอมรับว่า เออ…เราชอบมันนี่เอง ยอมรับเลยว่าช่วงแรกๆความคิดมันตีกันในหัวจนแทบจะระเบิด คิดเรื่องนี้ คิดเรื่องของคนๆนี้จนแทบไม่ได้คิดเรื่องอื่น ให้ตายไม่ชอบตัวเองเหมือนกัน แต่พอยอมรับได้ก็ดีขึ้น จนเริ่มมีความสุขกับการได้พูดคุย และยิ้มให้กัน…

บางทีการแอบชอบมันก็ดีนะ อย่างน้อยมันก็ย้ำเตือนให้รู้เสมอว่าเรายังมีความสุขกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ ไร้สาระในบางที ยังมีความรู้สึก ยังมีเรื่องที่ทำให้ชีวิตมีสีสัน ยังมีความทรงจำดีๆให้จดจำ และยังเพิ่มคนที่ให้ความสำคัญไปอีกคน เชื่อเลยว่าคนๆนี้จะเป็นความทรงจำที่ดี เป็นอีกเศษเสี้ยวหนึ่งของความทรงจำที่เมื่อนึกถึงเมื่อไหร่มันจะทำให้ยิ้มออกมาเสมอแน่ๆเลย :)

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Eve.MP’s story.