Spirit away — 2001

บันทึกปี 2015

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ลองใช้บล๊อกตัวนี้ รู้สึกชอบความเรียบง่ายของมันตั้งแต่แรกเห็น จึงถือโอกาสนี้เขียนระบายเรื่องราวในปีที่ผ่านมาเลยล่ะกัน

เรื่องแย่ๆ

หลายปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยเจอปัญหาหรือต้องแก้ปัญหาอะไรที่มันหนักหนา ผมมักจะปล่อยให้ทุกๆ อย่างนั่นคลี่คลายไปเอง ทำตัวเรื่อยเปื่อย ใช้ชีวิตอย่างไม่มีจุดมุ่งหมาย ไม่เคยใส่ใจหรือดื่มด่ำกับเวลาที่ผ่านไปในแต่ละวัน ไม่จริงจังหรือทุ่มเทให้อะไร มีชีวิตที่อยู่เพียงเพื่อให้มันผ่านพ้นไปในแต่ล่ะวันก็เท่านั้น ผมรู้ตัวเองดีเพียงแต่… ขาดแรงพลักดันที่จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง

คนเราจะรู้จักชีวิตจริงๆ ก็ต่อเมื่อต้องเผชิญกับความทุกข์

ในปี 2015 ที่ผ่านมานั้น เป็นปีที่ยากลำบากสำหรับผม มันเป็นช่วงเวลาที่ผมต้องเจอความรู้สึกสิ้นหวัง ไร้ค่า และโดดเดี่ยว สิ่งเหล่านี้วนเวียนอยู่ในความคิดตลอดเวลาและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ส่งผลให้ตัดสินใจอะไรก็ผิดพลาด ทุกอย่างอย่างมันแย่ซะเหมือนกับว่าทุกๆ วัน เป็นสิ้นโลกซะอย่างงั้น

ในช่วงเวลาที่แย่ที่สุดนี้เอง ผมได้พยายามทำอะไรหลายอย่างเพื่อดึงความรู้สึกด้านบวกกลับมาเพราะผมไม่อยากอยู่ในสภาพหดหู่แทบตายอีกแล้ว ผมเริ่มทบทวนชีวิตที่ผ่านมา มุมมองของตัวเองในหลายๆ ด้าน มันทำให้ผมได้รู้ว่ามีอะไรที่สำคัญต้องใส่ใจและอะไรที่ควรปล่อยไป ผมเริ่มที่จะตั้งเป้าหมายแล้วพยายามลงมือทำให้สำเร็จ ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่และมีความสุขในแต่ล่ะวัน และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ปัญหาบางอย่างเราไม่สามารถรับมือได้ตามลำพัง มันจะดีกว่า หากเราสามารถหาใครสักคนที่เราไว้ใจได้ เพื่อพูดคุยขอคำปรึกษาและระบายความทุกข์ออกมา มันอาจทำให้เรามองเห็นปัญหาจากมุมมองใหม่ๆ ได้ดีขึ้น

เรื่องดีๆ

หลายปีมาแล้วผมได้ดูหนังเรื่อง Spirit away ในตอนนั้นผมดูหนังเรื่องนี้โดยไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่หนังต้องการจะสื่อออกมามากนัก ในปีนี้เองผมมีโอกาสได้กลับมาดูหนังเรื่องนี้อีกครั้ง ในช่วงที่ชีวิตกำลังย่ำแย่มองหาที่ทางของตัวเองในโลกนี้ไม่เจอ เหมือนกับจิโระตัวเอกของหนังเรื่องนี้ มันทำให้ผมเข้าใจและรับรู้ถึงสิ่งที่หนังต้องการสื่อออกมาจริงๆ จนได้ ทำให้ผมรู้ว่าประสบการณ์ร่วมของเราสำคัญมากต่อการทำความเข้าใจหนังบางเรื่อง และสารจากหนังนั้นยังเปลี่ยนมุมมองบางอย่างของเราได้จริงๆ

Coming age เป็นสิ่งที่ผมไม่เคยเข้าใจมาก่อน จนกระทั่งวันนี้

อีกเรื่องคือผมตั้งใจมาหลายปีล่ะว่าจะหัดเขียนโปรแกรม ผมจึงฝึกเขียนโปรแกรมอย่างจริงจัง ผมใช้เวลาไม่นานก็เรียนรู้พื้นฐานพอที่จะเอาไปต่อยอดได้ มันเป็นสิ่งเดียวที่ผมพอใจในปีที่แย่ๆ ของผม จากจุดนี้ผมเริ่มรู้ตัวเองว่าชอบการทำเว็บ และศึกษาการเขียนโปรแกรม มันทำให้ผมเริ่มมีเป้าหมายและกิจกรรมที่สามารถทำในเวลาว่างได้

เป้าหมายในปี 2016

  1. เรียนรู้โปรแกรมมิ่งในส่วน Back-end เพื่อเป็น Full-stack dev
  2. เรียนรู้การทำ SEO
  3. เขียน — แปล บทความดีๆ ลง Medium
  4. ออกกำลังกายมากขึ้น
  5. ทำโปรเจคที่ชอบนอกเวลาสักชิ้น