บันทึกกำลังใจ ตอน “พี่ฟาร์ม”

บ่ายวันนี้เจ้าหน้าที่ รพ.สต. โทรเข้ามา “พี่ฟาร์ม คอมพ์เข้าเครื่องแม่(ข่าย) ไม่ได้ค่ะ” แม้ผมจะอายุน้อยกว่าแต่เจ้าหน้าที่ที่นี่พากันเรียก “พี่ฟาร์ม” กันทุกคนจนทำให้อดส่องกระจกดูไม่ได้ว่า ผมขาวของเรามันเพิ่มขึ้นอีกหรือเปล่า ผมถามคำถามที่ผมมักจะถามเป็นประจำ “ได้ลอง Restart เครื่อง หรือยังครับ” และคำตอบที่ได้เป็นประจำก็คือ “Restart แล้วก็ยังไม่ได้ค่ะ” (โดยส่วนตัวแล้วแอบดีใจที่อย่างน้อย User ที่ผมดูแลสามารถเรียนรู้ที่จะพยายามแก้ปัญหาเบื้องต้นด้วยตัวเอง) และคำตอบของผมที่ผมมักจะตอบเป็นประจำเหมือนกันก็คือ “แล้วผมจะไปดูให้ครับ” ผมจึงขับรถออกไปดูยังสถานที่เกิดเหตุ ปรากฏว่า ไม่สามารถติดต่อฐานข้อมูลได้จริงอันเนื่องมาจาก Lan on Broad พัง อาจเนื่องมาจากไฟกระชากหรือสาเหตุใดก็สุดจะทราบได้ หากเป็นสมัยก่อนจะซื้อ Lan Card สักตัวคงต้องเข้าตัวเมือง แต่สมัยนี้ผมแค่วนรถออกมานอก รพ.สต. ก็ซื้อได้แล้วราวกับขับรถออกมาซื้อไอศครีม
 
 เมื่อเปลี่ยนอะไหล่ ทุกอย่างก็ใช้ได้เหมือนเดิม และแล้วหน้าที่ของ “พี่ฟาร์ม” ก็ได้จบลง พร้อมกับขนมทุกเบ้อเร้อและก๋วยเจ้าอร่อยกลับมาทานที่บ้านกับภรรยาอย่างมีความสุขสืบไป

ไม่น่าเชื่อว่า บางครั้งบางทีแค่รอยยิ้มจริงๆเล็ก หรือคำทักทายอย่างเป็นเอง ก็ทำให้หัวใจพองโต และ ยินดีที่จะช่วยไม่ว่าเมื่อไหร่ “กำลังใจมักมาจากสิ่งที่คาดไม่ถึงเสมอ

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Piyanat Nimkhuntod’s story.