เวียร์ดนัม : วันแรก

13/11/58

ทำอะไรบ้าง

มาถึงเช็คอินโรงแรมใช่มะ สิบเอ็ดโมง ห้องยังไม่เสร็จ ก็ให้ไปนอนเล่นรอในห้องชิว มีทีวงทีวีหนังเหนิงให้ดู แต่นี่ก็ง่วงอ่ะ ก็นอน นอนจนบ่ายสอง ตื่นมาก็ได้ห้องได้อะไร ก็นอนที่ห้องอีก ตื่นมาอีกทีหกโมง ฟ้ามืดละ จริงๆคือก็ง่วงอยู่ อยากนอนต่อ แต่อายเตียงข้างๆมาก อีนี่นอนทั้งวันละเนี่ย ก็หิวด้วย ก็เลยออกไปเดินๆ งงๆ ละก็กลับมา กำลังจะนอนอีกละ นอนไรนักหนา

ภารกิจ

กินมัง

อีห่า โรงแรมอยู่ติดเบอร์เกอร์คิงเลย จะร้องไห้ มังอะไรอ่ะ เป็นอะไร เคเอฟซีก็มี เดินไปเจอร้านอาหารซีฟู้ดแบบข้างทางสตรีทๆก็น่ากินมาก ละมีไก่ย่งไก่ย่างอีก โอ้โห จะบ้าาา ละนี่กินไร 1 ขนมเซเว่นที่เอามาจากไทย 2 พายบลูเบอรี่สับปะรด 3 ทาร์ตไข่ 4 เฟรนช์ฟรายส์เบอร์เกอร์คิง 5 เป็ปซี่โฟลท แค่นี้แหละ โนเนื้อ นมไข่กินได้ ใช่มะ มังใช่มะ สู้อ่ะ ไม่ยอมแพ้ ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าชนะไปแล้วได้อะไรก็เหอะ

อ่านหนังสือ

ไม่ได้อ่านไรซักเล่มเลยวันนี้ จะจบมั้ย จะทำได้มั้ย ทำได้รึเปล่า เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ

วาดรูป

วันแรกก็ขี้เกียจแล้วอ่ะ วาดคนในแบงค์เวียดนามอ่ะ ซักคน วาดโง่ๆ ชุ่ย ไม่มีแรงบันดาลใจอะไรเท่าไหร่เลย

เขียน

เนี่ยอันนี้ดูเป็นรูปเป็นร่างสุด เขียนเยอะนะเนี่ย เล่าเยอะ หลายสิ่งอย่าง

นอนก่อนเที่ยงคืนตื่นแปดโมงเช้า

ก็เริ่มคืนนี้แหละ เที่ยงคืนนอนเนาะ เดี๋ยวอาบน้ำละ

คุยกับคนแปลกหน้า

ถึงแม้ว่าจะบิ๊วตัวเองมาจากบ้านขนาดไหนแล้วก็ตามนะ ก็ยังเด๋ออยู่ดีว่ะ ก็ยังทำไม่ได้อ่ะ จะร้องไห้ ก็มีแบบเฮ่ ฮาย ไรงี้บ้าง มีแบบ แวร์อาร์ยูโกอิ้งอ่ะ หรือแบบ ถามฝรั่งคนนึงว่า เห้ยเค้กนี้ซื้อมาจากไหน (ซึ่งจริงๆคือก็รู้ แต่คือชวนคุยงะ ทำเป็นถามงะ) ก็นะ มันยังไม่มีบทสนทนายาวๆเลยว่ะ ถามปุ๊บ ตอบปั๊บเดดแอร์ บั๊ย awkward เหลือเกิน

พรุ่งนี้เอาไง

พรุ่งนี้ก็ตื่นเช้า ไปเดินตลาด ไปเที่ยวไปรษณีย์กลาง ไปพิพิธภัณฑ์ แล้วก็ไปซื้อทัวร์ไปดูอุโมงค์กู๋จี เอาแค่นี้ แพลน จริงๆไม่แน่ใจว่าจะเร่งเที่ยวให้จบภายในสามสี่วันแล้วเปลี่ยนเมืองเลยดีมั้ย หรือจะอยู่ให้ครบลิมิตห้าวันไปเลย ดูก่อนๆ

ป.ล. ไม่ได้ถ่ายรูปเลยว่ะ ขี้เกียจแม้แต่จะหยิบกล้อง หยิบโทรศัพท์ พรุ่งนี้จะถ่ายบ้างละ จะลงรูปบ้าง

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.