Eğer bir bomba patlamasında ölmüş olsaydım

Eğer bir bomba patlamasında ölmüş olsaydım ihtimal bir gazeteci instagram hesabımdan en yakışıklı fotoğrafı alıp basacak ve hikayemi yazacaktı.

İhtimal birkaç gazetede görünecek ve birçok haber sitesinde bahsedilecekti. Hiç tanımadığım insanlar gencecik çocuk diyerek iç çekecek belki birkaç gözyaşı dökecekti ihtimal. Tanıdığım insanlarsa, Allah onlara sabır versin, ihtimal yüreklerinde bir kor taşıyacaktı birkaç günlüğüne.

Tam insanlar, sevinçlerini bile paylaşamayan insanımızı kastediyorum, bir acı etrafında birlik olacakken bir grup maalesef, ihtimal bir yobazın daha ölmesi konusunda üzelemeyecekler. Sevinmeyecekler de ama işte dünyadan bir bağnaz bir geri kafalı daha eksildi diye içten içe bir ferahlama hissedecekler.

Eksik kalmaz, ihtimal hükümeti eleştirdiğim bir twit binlerce kez rt’lenecek. Üstüne üstlük facebook’ta açıkça paylaştığım paralel yapıya mensupluğum ihtimal, bir grubu daha hakkımda hüsnüzan etmekten alıkoyacak. Ölenin arkasından da konuşulmaz, ihtimal, ama bakacaklar ki bu iflah olmaz bir örgüt üyesiymiş belki de böyle ölmesi hayırlı olmuştur diyecekler.

Başka birisi ihtimal diyecek ki, benim sevgili yurttaşım, o saatte o patlama yerinde ne işi vardı canım. Öteki de diyecek ki ihtimal, yıllarca biz acı çektik işkencelere uğradık biraz da onların yürekleri kavrulsun.


İhtimal acımı bile paylaşamayacak bu memleket.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.