Als stagiaire tussen de vlammende tijgers

finally an agency
Jun 27 · 4 min read

Iedere student maakt het minimaal één keer mee. Het spookt al dagen door je hoofd. Wat trek je aan? Hoe maak ik een verpletterende indruk? En de grootste uitdaging; hoe ga ik al deze namen onthouden? Want heel eerlijk, bij drie keer de hand te hebben geschud, ben je de eerste alweer vergeten.

Yes! Ook ik heb dit meegemaakt. Mijn verhaal is waarschijnlijk wel iéts anders dan dat van anderen. De eerste keer dat ik als stagiaire iedereen de hand schudde bij finally an agency is al meer dan drie jaar geleden. Drie?! Ja drie. Inmiddels kan ik niet alleen de namen van mijn collega’s dromen, maar weet ik ook hoe hun kinderen heten en in welke auto ze rijden. Ik ben zelfs op de website van finally te vinden, in een pose die mij niet vreemd is.

Mijn naam is Sheila en ik ben tweeëntwintig jaar. Zo’n drie jaar geleden, toen ik negentien jaar was kwam ik als ‘fresh meat’ de studio binnenlopen. Het voelt als de dag van gisteren, ik droeg een blauwe blouse met spijkerbroek (ik draag al tijden geen spijkerbroek of blouse meer). Mijn stage werd opgevolgd door zomerwerk en mijn zomerwerk ontwikkelde zich in échte baan. En o ja, niet geheel onbelangrijk: in de tussentijd haalde ik ook nog mijn diploma als grafisch vormgever!

Waar sta ik nu? Ik ben vreemd gegaan. Ja, je hoort het goed: ik ben overgestapt van ‘studio’ naar ‘account’. Momenteel studeer ik aan de Hogeschool van Rotterdam aan de opleiding Crossmediale communicatie en loop ik stage op de ‘account’ afdeling. Waar ik eerst verantwoordelijk was voor het visuele stuk, ben ik nu dagelijkse bezig met het ontwikkelen van content, begeleid ik projecten en schrijf ik teksten, net als deze.

Je zou misschien denken: de hele dag achter een computer op kantoor, is dat niet saai? Nee. Op regenachtige dagen lopen mijn collega’s met eendjes sokken door het pand en wordt er iedere dag gelachen (en gediscussieerd) om de meest bijzondere onderwerpen (“ananas op je pizza, kan dat?”). Op vrijdag verlaat niemand het pand zonder een borrel te hebben genuttigd (behalve diegene met de auto natuurlijk, zij zitten aan de non-alcoholische Fïnley mocktails). Maar buiten deze pret, zijn zij elke dag met elkaar aan het vlammen voor de meest fantastische klanten.

Nu ik van beide walletjes heb geproefd, zal je vast denken: wat is leuker? Ik moet je bij deze teleurstellen. Studio of account. Ik heb geen voorkeur, beide hebben hun charmes. Waar je op de studio helemaal los kunt gaan met je creativiteit, is het tof om dit vanuit het account te begeleiden en contact te hebben met de klant.

Hoe verschillend account en studio ook zijn, mijn collega’s op beide afdelingen ademen allen de niet-lullen-maar-poetsen-mentaliteit, van niets ‘iets’ maken vinden zij (écht) lekker. Niemand doet het voor minder dan een 10 en stuk voor stuk gaan zij voor de klant en elkaar door het vuur. Maar verschil is er zeker. Studio is dagelijks bezig met DPI, CMYK, stansen en inktlimieten bij het uitleveren. Klinkt voor de meeste als Chinees, maar in de studio klinkt dit als muziek in de oren.

Account was voor mij nieuw terrein. Vanaf dag één ontdekte ik hoeveel verschillende stappen zij doorlopen bij een order. En dan ook nog eens die telefoon: die gaat héél de dag door. Wanneer een mail is afgerond, komen er drie voor terug. Het werk houdt niet op! En ja, dit is echt zo.

Zowel account als studio hebben hun eigen rare, maar grappige gewoontes. Wanneer je op de studio het laatste snoepje uit de pot haalt, ben je verplicht de pot weer opnieuw te vullen. Op het account zijn er bijzondere regels, hier moet je een Dropshot nuttigen als je bent vergeten om je uren door te boeken. En geloof me, dit gebeurt vaak. Te vaak.

Aangezien de twee afdelingen zijn verdeeld, zijn er behoorlijk wat misvattingen: studio denkt dat account alleen maar saaie werkgesprekken heeft, terwijl zij over de meest uitlopende onderwerpen praten: van nieuwe klanten tot de nieuwste sneakers en van je favoriete snack tot de nieuwste ontwikkelingen op Love Island.

Het account is een mix van duizendpoten en jongleurs bij elkaar: ze vliegen van hot naar her en lijken elke dag wel 1000 ballen in de lucht te houden. Joost is en bomenknuffelaar én natuurbeschermer ineen en krijgt bij elk nieuw printje een hartklopping. Lisa speelt graag met water op haar toetsenbord en heeft inmiddels de meeste toetsenborden van het pand versleten.

Op het account denken ze dat de studio een flyer, poster of topkaart kan doorvertalen binnen in 5 minuten. VIJF minuten. Grootste grap ooit. Steven lijkt altijd eerder zijn werk af te hebben, dit vervolgens niet te melden, en de gewonnen minuten door te brengen op Dumpert (hij vindt dat hij zelf Dumpert groot heeft gemaakt). En oh ja, stiekem vindt Jack (onze allerliefste kantoorhond) John veel leuker dan zijn eigen baas Teun (maar dat zeggen we maar niet tegen hem).

Mijn hoofdstuk als stagiaire bij finally loopt ten einde, maar mijn verhaal bij finally stopt hier zeker nog niet. Misschien schud ik jou ooit de hand als je komt schitteren als stagiaire op studio of account? Ik heb genoeg tips hoe je hier ontzettend veel kunt leren (en in de tussentijd een prachtige tijd kunt beleven)!

finally an agency

Written by

A creative agency based in Rotterdam