ธีซีอุสมักจะใจดีกับคุณเกรฟส์เสมอ

อาจจะเป็นเพราะความสนิทสนมกันตั้งเเต่วัยเยาว์ เลยทำให้ชายหนุ่มวัยกลางคนที่ใครต่อใครขนานนามว่าเย็นชาอย่างสุดขั้ว กลายเป็นผู้ใหญ่ขี้งอเเงเวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชายที่ชื่อธีซีอุส สคามันเดอร์เท่านั้น

ยกตัวอย่างเช่น..

“ฉันอยากกินกาเเฟ…ไปซื้อให้หน่อย ธีซ์”

เเม้จะอยู่ในสถานการณ์อึ้มครึ้ม เจ้าของเสียงที่เพิ่งเอ่ยถ้อยคำตะเเง้วๆเหมือนลูกเเมวหิวนม กลับไม่สนใจใยดีบรรยากาศที่เกิดขึ้น

“เห้ ฉันจะไปซื้อให้..เเต่มีข้อเเม้” เสียงของเขาหยุดลงเหมือนกำลังครุ่นคิดประโยคต่อไป

“อะไร?” เจ้าเเมวตัวโตร้องถาม

“นายต้องทำงานบนโต๊ะให้เสร็จ”

“หะไม่ ฝันไปเถอะ ไม่เด็ดขาด”

นั้นไงงอเเงอีกเเล้ว ธีซีอุสกุมขมับ เขากำลังเผชิญหน้ากับปัญหาใหญ่ ใหญ่จนบางทีก็เผลอคิดว่า ทุกวันนี้รับมือนิสัยงอเเงเอาเเต่ใจของเพื่อนตัวเองได้ยังไงกัน

“งั้นก็อดไปละกันกาเเฟ ทีอยู่กับคุณอื่นโวยวายเสียงเเข็ง พอเป็นฉันนะเเบบนี้ทุกที”

“ก็ได้--เเค่ทำงานให้เสร็จใช่ไหมละ”

“อ่าฮะ”

“ถ้าซื้อกาเเฟเสร็จ..เเล้วพาฉันไปซื้อของด้วยได้ไหม?”

“อืม” ธีซีอุสหลับตาคิดอีกรอบ

“ไอ้อืมนี่เป็นอันตกลงนะ”

“เฮ้อ--ก็ได้ครับ —เฮ้ย ไม่ ไม่เด็ดขาด”

“ดี ฉันจะไปฟ้องกระทรวงเวทย์มนต์ว่านายคิดจะระเบิดมาคู--”

“….ครับๆก็ได้คร้าบ จะพาไปก็ได้”

เพอร์ซิวัลยิ้มอย่างเป็นชัย

“ดีมากธีซ์ของผม”

— จบเถอะ —

Show your support

Clapping shows how much you appreciated PERCH = FISH’s story.