Willen millennials echt niets liever dan onzeker werk en een microwoning?
Kevin Levie
71

Als millennial kan ik mij ergens wel nog vinden in zo een principes, zij het dan iets anders geformuleerd.

Persoonlijk ben ik niet zo gebrand op huisje, tuintje, kindje en vind ik de huurmarkt aantrekkelijker, om verschillende redenen. Ten eerste kan ik me goed vinden in het Zweedse ‘lagom’ principe: van alles niet te veel, maar ook niet te weinig. Ik hoef geen grote villa, met 3 slaapkamers en 2 badkamers, want ik heb het niet nodig. Ik kan niet spreken voor alle millennials, maar ik vind leven volgens een dergelijk principe toch ethischer dan onze huidige consumptiemaatschappij waarin we allemaal een grote wagen en een grote tuin moeten hebben om anderen te imponeren. Bovendien kan onze planeet dit gewoon niet dragen: we moeten in het westen leren leven met minder, om andere — lees: minder gegoede — landen dezelfde kansen te kunnen geven. Als we allemaal een grote tuin willen, is de planeet te klein. We (of ik) denken dus niet alleen aan onszelf, maar ook aan het milieu en onze medeburgers. Ten tweede wil ik ook geen grote schulden aangaan. Onze economie is gebouwd op schulden : de gemiddelde Amerikaan heeft rond de 170.000 dollar aan schulden en valt ten prooi aan hebzuchtige banken die hier massaal veel geld mee verdienen (in België/Nederland ken ik de cijfers niet, maar dat zal allicht wel ergens in dezelfde lijn liggen). Ik vind het absurd dat wij in een maatschappij leven waarin schulden verkocht worden bijvoorbeeld en heb geen behoefte om hier aan mee te doen en 30–40 jaar lang vast te zitten aan dit systeem. Ten slotte heeft huren ook een aantal voordelen, waarvan de belangrijkste voor mij is dat je nergens aan vastgebonden zit. Wil ik over 5 jaar naar Brussel of het buitenland verhuizen? Dat kan!

Wat betreft mijn job werk ik momenteel met dag- of weekcontracten. Hoewel die situatie verre van ideaal en permanent is, heeft het ook zijn voordelen. Mijn uurloon is degelijk, ik kan op vakantie gaan wanneer ik wil en hoewel ik niet al te veel verdien omdat ik (soms bewust) niet veel uren klop, kom ik rond en ben ik gelukkig (o.a. door de lage werkdruk en veel vrije tijd). Bedrijven die werknemers uitbuiten zoals Uber en Deliveroo, voor hun eigen winst, is natuurlijk ronduit belachelijk en amper te rechtvaardigen. Maar langs de andere kant is er geen enkele werkgever in België die graag mensen aanneemt met een gat in hun CV van 1 jaar omdat ze er een jaar van tussen willen, wat volgens mij ook te betreuren valt.

Bon, ‘t is alleen maar om te zeggen dat dit artikel wel wat nuance kan gebruiken denk ik. Mijn motivatie komt niet ‘toevallig overeen’ met wat bedrijven van mij willen, want hongerloontjes en kippenhokjes zijn niet de droom. Maar ik begrijp waar de auteur naartoe wil.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.