คิดถึง

เสียงโทรศัพท์ของผมสั่น จากเดิมที่มันได้วางนิ่งสงบอยู่ตรงหน้าของผม แต่ด้วยเหตุจากคลื่นสัญญาณที่ลอยมาในอากาศ แหวกว่ายเข้าสู่ตัวรับสัญญาณ ทำให้โทรศัพท์ของผมมีปฏิกิริยาขึ้นมาทันที

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาสลับกับการสั่น มันใช้เวลาสั่นอย่างสั้นๆ บ่งบอกได้ว่าน่าจะเป็นการแจ้งเตือนข้อความมากกว่าที่จะเป็นการสั่นเตือนจากสายเรียกเข้า

ผมละสายตาจากจอคอมพิวเตอร์เพื่อให้ความสนใจกับมัน เมื่อกดปุ่ม พบว่ามีข้อความเข้า 1 ข้อความ ดูจากที่มา ไม่ใช่สแปมโฆษณา แต่เป็นใครคนหนึ่งที่ผมรู้จักได้ส่งเข้ามาหาผม

ผมกดปลดล็อกเพื่อเข้าไปดูข้อความ สิ่งที่ส่งเข้ามามีใจความสั้นๆ เรียงร้อยด้วยตัวอักษรไม่กี่ตัว แต่มันให้ความรู้สึกที่ดีเมื่อได้อ่านมัน

Miss You

ข้อความสั้นๆ ที่ส่งมา แต่ให้ความรู้สึกมากมายกว่าที่ได้รับ มันเกิดจากความรู้สึกที่สื่อเข้ามา มากกว่าเป็นข้อความตัวอักษรธรรมดาๆ

บางครั้งเมื่อเราพูดไม่ได้ ก็ไม่จำเป็นต้องพูด และเมื่อแสดงท่าทางบ่งบอกไม่ได้ ก็คงต้องได้แต่หวังว่าสิ่งที่เราแนบไปพร้อมความรู้สึก ล่องลอยไปยังผู้รับด้วยความรู้สึกเดียวกับที่เราให้ไป แต่เราคงไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกที่ส่งไป ก็คงต้องปล่อยให้ใจได้เชื่อถึงความรู้สึก มันก็คงพอ

แต่ตอนนี้ผมอยากบอกด้วยถ้อยคำง่ายๆ ที่เป็นเหมือนคำแปลจากข้อความของเธอ เป็นที่ความรู้สึกของผมนั้นอยากจะบอก

คิดถึงเหมือนกันครับ :p
One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.