İlk Paramı Nasıl Kazandım? (Girişimciler İçin 9 Ders)

Okumaya vakti olmayanlar için hemen cevabı söylüyorum: Tatlı satarak.

Ama bu hikayeyi anımsamaya çalıştığımda o zaman farkedemediğim dersler çıkardım.

DERS 1 — Kimse Yapmıyorsa Bir Sebebi Vardır.

11–12 yaşındaydım. Bizim mahalledeki tatlıcı, seyyar tatlı arabasındaki tatlıları bir fiyata sana verip bir nevi seyyar tatlı satma bayiliği veriyordu. Ben de hesap yaptım içinde y tane tatlı olandan alsam her gün bir araba satsam aylık x lira kar yapar dedim. Abartmıyorum x lira kar o zamanlar asgari ücretin 2 katı falandı. Gittim asgari ücretle çalışanlara heyecanla anlatıyorum abi gidin tatlı satın daha çok kazanırsınız siz manyak mısınız diyorum onlar gülüyorlardı tabi.(Bir düşün bakalım kimse yapmıyorsa neden yapmıyor.)

Ders 2 — Hiç Paranız Yoksa Başlamayın

Biraz birikmiş param vardı, sonra anneme de işi anlatmadan, akşama getireceğim deyip borç aldım.(Tabi diyorum ki akşama ben bunları satar rahat rahat veririm.)

Ders 3 — En Az Bir Ortak Bulun

Aldım arabayı satmaya başladım baktım olmuyor, dedim mahalleden çocukları da çağırayım arabayı onlara sürdürür, beraber satar karı paylaşırız. Yaptığım en iyi şeylerden biri buydu. Yanımda destek görünce inancım motivasyonum yükseldi hem de arabayı sürdürmüş olduk :D

Ders 4 — Müşteriniz Kim?

Yola çıkınca en kalabalık yerlerden başlayalım bir şekilde satarız dedik ama işler hiç o şekilde gitmedi. İnsanların hiç ilgisini çekemedik halbuki bağırmaya da başlamıştık (Taaaatlıcı geldi :D) Zamanla ekip büyümeye başladı bizi gören tanıdık kim varsa bizle beraber satmaya geldiler(Onlar stajyer onlara para vermeyeceğiz tabi ki.)ama kaç saat oldu biz hiç satış yapamadık. En son dedim olmazsa çıkarır ben bunlara satarım tatlıları :D.

Ders 5 — İşler Çoğu Zaman Kötü Gider

Tabi o gün bu kadar eğlenceli geçmiyordu. Kan ter gözyaşı… Ben bu parayı anneme nasıl ödeyeceğim olanları nasıl açıklarım, asgari ücrete de o kadar çamur attık. Stajyer çocuklar eğleniyor, şakalaşıyor hepsini oracıkta boğmak istiyorum. Neyse şansımıza bir düğüne denk geldik, dedim burada yarısını satarız biz. Orayı çok hatırlamıyorum, tabi ki yarısını satamadık ama elimize para geçti mutluyuz. Bakıyorum ekip parayı bölme planları yapmaya başladı insanlar çirkinleşti kasayı hemen sağlama aldım.

Ders 6 — Hikaye Anlatıcılığı (Story Telling) Önemli

Düğünde beklediğimizi bulamadık ama motivasyonumuz arttı tekrar tatlıcı geldi diye bağırmaya başladık. Mahalledeki fırıncının dikkatini çekti siz ne yapıyorsunuz dedi. Biz de abi tatlı satıyoruz hayatı öğreniyoruz bize destek olsana dedik bu Murat’ın fikriydi nasıl tepki alacağımızı bilmiyoruz merakla bekliyoruz. Ve fırıncı bir miktar satın almak istedi Murat adamı gaza getirince 3–5 tane daha sattık.

Ders 7 — Ürünü Satmayı Bilen Birini Bulun

Yolda bizim uzaktan bir akrabaya denk geldik. Ama adamın çok cimri olduğunu biliyoruz. Murat dedi ben satarım izleyin. Adamın yanına gitti konuştu sonra bize işaret etti: Haydi gelin. Arabayı o curcunada kim sürdü ne ara adamın yanına gelmişiz bilmiyorum. 15–20 tane de bu adama sattık. Murat adama ne dediyse artık adam çıkardı herkese 1 lira da harçlık verdi.(Stajyerleri de arada görmüş olduk.)

Ders 8 —Önce Tanıdıklarınıza Satın

Vakit daraldı akşama arabayı adama vermemiz gerekiyor. Moraller düzeldi yatırımı karşıladık bir miktar kara bile geçtik. Tabi ben işi öğrendim sayılır, tanıdıkları görünce satabiliyoruz. Aldım ekibi komşuları gezmeye başladık. Sürüyoruz Murat’ı önden, o işini hallediyor. Böylelikle tatlıların yüzde 80'ini satmış olduk. Arabayı teslim etmeye az vakit kalınca, kalan tatlıları stajyerlere dağıtalım biz de yiyelim dedik.(Biz düşünüyorduk stajyerlerimizi :) ).

Ders 9 — Hisseleri En Başta Konuşun

Sıra geldi karı paylaşmaya. Biz nereden bilelim sessiz sessiz bu anı bekleyenlerin olduğunu. Payları en çok çalışanlara göre dağıtmaya başladım. İçlerinden Sefa hiç çalışmamasına rağmen payına itiraz etmeye başladı. Dedim Murat sen icabına bak bunun. Şaka şaka. Çözmeye çalıştık ama çocuk gidip annesine söylemiş(Mahkemeye verecek değil ya :D) sonra annem bana kızınca istemeye istemeye verdik.

O günden sonra tatlı arabalarının yakınından bile geçmedim. Kazandığımız paraları internet kafede harcadık yedik içtik acısını çıkardık. Daha sonra futbol maçlarında Sefa’yı hep kendi takımıma aldım defansta iyiydi. Murat’ı hep karşı takıma verirdik bireysel oynayıp takımı mahvederdi. Stajyerlere ne olduğu hakkındaysa hiçbir fikrim yok :)

Daha çok kişinin okuması için kalplerinizi eksik etmeyin sevgiler :)

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Furkan Çıngı’s story.