Mijn goede voornemen voor 2019

Fynch Smart Mobility
Aug 9 · 4 min read

Het is weer januari, en dé tijd om je zomervakantie te boeken- althans, als ik de reclames op tv mag geloven. In Nederland wordt er naar hartenlust het vliegtuig gepakt naar vakantiebestemmingen. Een weekendje Praag, een paar dagen Rome, en we kunnen over twee weken voor 20 euro naar Londen, vrijdag heen en zaterdag terug: doen?

Dat vliegen slecht is voor het milieu staat buiten kijf, maar tot nog toe wordt dit feit door de meeste mensen genegeerd. Zelf heb ik me hier ook schuldig aan gemaakt. Sterker nog, ik heb in de afgelopen jaren flink wat stedentripjes en weekendjes weg gepland, grotendeels met het vliegtuig. Als meest frappante voorbeelden:

In het najaar van 2017 vloog ik op een vrijdagavond naar Marseille. Zondagmiddag was ik weer thuis.

Waarom? De vlucht kostte 40 euro retour, dus waarom niet? Een weekendje weg is leuker dan een weekendje thuis op de bank.

In januari 2018, nu een jaar geleden, vloog ik voor een weekendje op en neer naar Israël. Ryanair had daar een nieuwe bestemming en bood vluchten aan tegen dumpprijzen (als we een weekend eerder waren gegaan hadden we op en neer kunnen vliegen voor 27 euro per persoon). Vrijdagavond waren we ter plekke, maandagavond zaten we weer in het vliegtuig.

Opnieuw dacht ik, waarom niet? Ik kon het immers makkelijk betalen, het zou me nauwelijks vakantiedagen kosten en ik was nog nooit in Israël geweest. Over de gevolgen voor het milieu dacht ik, zoals velen, niet na. En al was ik me er van bewust, wat zou het uitmaken? Het vliegtuig vliegt toch nog steeds als mijn stoel leeg is? En als mijn buurvrouw ook vrolijk vijf vliegvakanties in een jaar plant, waarom zou ik mezelf dan iets onthouden?

Deze manier van redeneren komen we veel tegen als we het hebben over het klimaat. Eigen inspanningen lijken vaak een druppel op de gloeiende plaat. Hoewel er steeds meer duidelijk wordt over de milieu-impact van vliegen is het aantal vliegreizen in Nederland in 2018 met 3% toegenomen. Daarnaast zijn als gevolg van het toegenomen aantal vluchten én de groei in het aantal verre reizen vakanties goed voor 10% van de totale Nederlandse CO2 uitstoot. De auto wordt nog steeds het vaakst gepakt en het aandeel van trein- en busreizen is bijna verwaarloosbaar. Het reisgedrag van ons Nederlanders is verre van duurzaam en lijkt alleen maar ‘vuiler’ te worden.

Wat een grootschalige gedragsverandering voor een groot deel tegenhoudt is het idee dat er iets opgegeven moet worden om de ‘juiste’ keuze te maken. De meest duurzame optie is namelijk om niet meer op vakantie te gaan. Ik wil niemand dit opleggen, mezelf al zeker niet. De beste optie ligt in het midden. Net als bij de vlees-kwestie moeten we niet verwachten dat iedereen zijn leven drastisch omgooit, bijvoorbeeld door veganist te worden, maar kunnen we met kleine aanpassingen gezamenlijk al een groot verschil maken (zie bijvoorbeeld de Week Zonder Vlees).

Daarom wil ik pleiten voor een verandering in ons reisgedrag. Laten we meer de tijd nemen voor vakanties. In plaats van elke maand in het vliegtuig te stappen voor een halve week in het buitenland kunnen we ook twee langere vakanties plannen in een jaar. Doordat we langer weg zijn kunnen we de tijd nemen voor de reis zelf en bijvoorbeeld met de trein gaan. Vervolgens kunnen we proberen het recreatieve vliegreizen te beperken tot een minimum. Verre bestemmingen zijn dus nog steeds een optie, maar we moeten ons bewust zijn van de impact op het milieu die zo’n reis heeft en dit mee laten wegen in de keuze.

Reizen over land (met de trein, bus of zelfs de auto) heeft ook zo zijn voordelen: je krijgt veel meer mee van het landschap en de gewoontes van de lokale bevolking. Doordat je de omgeving ziet veranderen heb je veel meer gevoel bij waar je heen gaat. En wie weet, misschien kom je onderweg nog leuke plekken tegen!

De reisverhalen die ik navertel hebben zelden te maken met een vlucht. Vaker is het een bijzondere ervaring in het openbaar vervoer, bijvoorbeeld de treinreis in een boemeltje van Skopje naar Thessaloniki of het gesprek met een Roemeense vrouw op het station van Cluj-Napoca. Maar ook kreeg ik tijdens een drieweekse reis door Marokko een veel beter beeld van het land en de cultuur dan ik na een week zou hebben gehad.

Ik ben er dus van overtuigd dat we niets hoeven in te leveren om bewuster om te gaan met vakanties. Sterker nog: we krijgen er een meer betekenisvolle ervaring voor terug. Kwaliteit boven kwantiteit. Mijn goede voornemen voor 2019 is in ieder geval om nog maar maximaal één keer per jaar te vliegen. Ik merk dat ik creatiever word in het plannen en bewuster nadenk over mijn bestemmingen. En ik ga liever met een goed gevoel op vakantie dan dat ik mijn kop in het zand steek. Dan zie je pas echt weinig.

    Fynch Smart Mobility

    Written by

    Fynch is a social enterprise that influences people’s travel behaviour by rewarding sustainable choices with an app. Find out more on www.fynchmobility.com