De ADHD-rage

ADHD wordt door mediaberichten gebombardeerd tot een verzinsel en dat leidt tot onzekerheid

ADHD is de meest gestelde psychiatrische diagnose bij kinderen. De grote toename van vaststellingen doet denken aan een ‘modediagnose’. Mediaberichten bombarderen ADHD tot een verzinsel en dat leidt tot onzekerheid.

Vanaf dit jaar komt er in elke Belgische provincie een halftijdse expert die de huisartsen, leerkrachten en ouders moet informeren. De experts moeten de diagnose en de behandeling van ADHD stroomlijnen. Omdat er in ons land te veel verschillen bestaan tussen de provincies.

Die verschillen maken duidelijk hoe betwistbaar de diagnose van ADHD is. Na het eenjarig project zullen de deskundigen hun expertise aan anderen doorgegeven hebben. Daarna hoopt Maggie De Block, minister van Volksgezondheid, op een betere en duidelijkere visie op ADHD.

ADHD is een betwiste stoornis, daarom is de diagnose omstreden bij ouders. Is er sprake van een hype, zoals vaak wordt beweerd?

De explosieve toename van ADHD hangt samen met de toegenomen kennis en behandelmogelijkheden. De criteria zijn echter vaag en de diagnose is sterk afhankelijk van de subjectieve inschatting van de behandelende psycholoog of dokter. Zij moeten het onderscheid maken tussen lastig, maar normaal kindergedrag, en probleemgedrag.

‘Voor gestresste ouders kan de diagnose ADHD een enorme opluchting betekenen. Het problematisch gedrag van hun kind wordt dan gezien als het gevolg van een psychiatrische ziekte en niet als een opvoedingsprobleem. De diagnose biedt echter geen oplossing. Er zijn 2 voorname methodes om ADHD te behandelen. Enerzijds is er medicatie, anderzijds is er gedragstherapie.’ Zegt Kaat Timmerman, licentiate in de Pedagogische Wetenschappen

Test
 
‘In de media wordt vaak de twijfel geuit of de diagnose van ADHD wel juist is. Hoe vreemd dit ook moge klinken, een betrouwbare test voor psychiatrische aandoeningen bestaat nog niet, zelfs niet voor schizofrenie of autisme. Toch is de diagnose ADHD vaktechnisch even goed onderbouwd als andere psychiatrische stoornissen, aldus een artikel uit Medisch Contact, het multimediaal platform voor artsen

Medicatie

ADHD is een discutabele aandoening, daarom is het gebruik van medicatie ook contestabel. Verschillende morele problemen voeden de twijfel bij ouders. Allereerst rijst de vraag over noodzakelijkheid. Ten tweede is de persoon die de drug inneemt, niet de persoon die besluit of de medicatie al dan niet genomen moet worden. Ten derde zorgen de meeste medicijnen ook voor neveneffecten bij het kind.

Rilatine
Rilatine wordt vaak voorgeschreven voor de behandeling van ADHD. Net zoals de diagnose is de medicatie omstreden. De effecten verschillen van persoon tot persoon.
 Een opsomming:
· Bij sommige kinderen wekt het een grote hoeveelheid energie op en bij anderen werkt het zeer kalmerend
· Misselijkheid bij sommige patiënten
· Vermindering gewicht bij langdurig gebruik

· Lichte groeivertragingGedragstherapie leert kinderen eerst denken en dan doen. Uit onderzoek blijkt echter dat deze therapie als op zichzelf staande behandeling niet effectief is voor een volledige behandeling van ADHD (Nederlands Jeugd Instituut). Wel kan gedragstherapie leren hoe een kind zijn gedrag onder controle krijgt. Ouders en omgeving worden in de therapie ook bijgebracht hoe op gepast wijze te reageren op het probleemgedrag van het kind. Vaak wordt een systeem van belonen en straffen gebruikt.

Naast de behandeling staat ook de oorzaak van ADHD vaak ter discussie. Enerzijds bestaat de theorie waar de schuld bij de ouders ligt. Ouders van kinderen met ADHD krijgen nogal eens te horen dat ze te weinig discipline zouden tonen of hun kinderen slechte voeding voorschotelen. Anderzijds is er de theorie van genetische bepaling. De aandoening is een gevolg van een probleem in de hersenen.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.