Geçmişten Gelen Kaçak
Yazarsın,yazdıkça yazarsın. Sudan bir yudum içtikten sonra sana yetmediğini fark etmek gibi biraz.Gittikçe gidersin.Yetmez çünkü görünemeyecek kadar küçülmemişsindir daha gidersin.
Gidersen bana da hiç senden bırakma!
Gittiğin yer hep tanıdık gelir bir daire çizer durursun.
Ve işte yine karşımdasın o kaçak gülüşlerinden biri var yüzünde.. Gülüyorsun ve neden gittiğini bilmiyorsun ben de bilmiyorum neden gitme demediğimi bu sebepten gülüyorum ben de. Bazen öyle aldırmadan gülümsemek lazımdır çünkü. Düne bakıp bakıp gurura takılmamak lazım. Olur da bir gün yine giderse diye düşünmemek,içinde bulunduğun gülümsemenin tadını çıkarmak lazım.
Lazım gelir kaçakların,yine kaçacaklarını aklın bir köşesinde tutmak çünkü alıştığı ve en iyi bildiği şey budur.
Geçmişten geliyorsun beni tanıyor olmanın rahatlığı var tüm vücudunda. Sonra bana bakıp bakıp somurtmaya başlıyorsun.Ben aynı ben değilim. Korkularım değişti. Sana olan özlemim azaldıkça, seni sevmemde azalmalar oldu. Gidişini dün gibi hatırlamak da yaralamıyor artık. Unutmazmış da insan; beyninde bir kodese tıkarmış. Hala yaşıyor olmanın rahatlığıyla suni sevdalara dalarmış. İnsan hatırladıkça özler,özledikçe vazgeçermiş.
Şimdi bilmelsin ki; gitmelisin. Bunu anlayışla karşılamalı ve bu kez geri dönmemelisin. Geçmişimde kaçmaktan infaz edildin.Bir daha hiç kaçma diye.
Başkasından hiç gitme.
