Αντιμετωπος με το κακο ! Ξανα!

Ειχαν περασει 10 χρονια περιπου απο την τελευταια φορα που η μαμα ειχε εξεταστει!

Πολλοι – σχεδον ολοι – εσπευσαν να την κατηγορησουν που εγκατελειψε τον εαυτο της για τοσο καιρο!

Και βεβαια ειχαν δικιο! Δεν το συζηταω! Αλλα πριν κρινεις καποιον , ελα και στη θεση του!

Λοιπον η μαμα ολο αυτο το διαστημα ειχε να αντιμετωπισει την απωλεια του γιου της! Μετα απο 2 χρονια την απωλεια του αντρα της (ο οποιος ηταν το στιριγμα της)! Μετα παντρευτηκε ο αλλος γιος ( οκ καλο αυτο αλλα σκεψου οτι πλεον το σπιτι εμεινε αδειο!!!!)! Και για κερασακι πριν 2 χρονια ο πατερας της αυτοκτονησε! Αν ρωτατε που ειναι η μητερα της , την εχει «χασει» απο την «κακη αρρωστια» πριν αρκετα χρονια! Για την ιστορια αυτη «η κακη αρρωστια» εχει ταλαιπωρισει αδερφη και ανιψια!


Αφου παρουμε μια βαθεια ανασα, νομιζω οτι πλεον την βλεπουμε διαφορετικα την ιστορια!

Συνεχιζουμε λοιπον απο εκει που ξεκινησαμε: στα αποτελεσματα! « η νοσος εχει προχωρησει…» το εχει και η μαμα! Και δεν εχει επιλογη να μην κανει τιποτα! Λιγος ο χρονος! Επομενως ξεκιναμε τα γνωστα: χημειο, ακτινο, χειρουργειο κτλ..


Οσοι ξερουν εχουν αποψη! Τι να της πεις, τι να μην της πεις, τι να κανεις, τι να μην κανεις, ολοι ειναι διπλα, ολοι να βοηθησουν, αλλα….. η αληθεια ειναι μια!

Η μαμα θα το περασει ολο αυτο!

Μιλαμε για τη ζωη της!

Εγω ειμαι ο μονος ανθρωπος της!

(Για να ειμαι ειλικρινης τουλαχιστον οτι πιο κοντινο στον ανθρωπο της)

Μου λειπουν τοσο ο πατερας μου και ο αδερφος μου! Μονο αυτοι θα με καταλαβαιναν!


Για να μην ειμαι αδικος! Αναγνωριζω σε ολους αγνες προθεσεις και ειλικρινα ξερω οτι στεναχωρουνται, αλλα… μολις κλεισει η πορτα πανε στα σπιτια τους! Εχουν τις οικογενειες τους! Τα προβληματα τους! Τις ζωες τους! Επομενως δε βοηθας ρε φιλε οταν κρινεις και προτεινεις! Οταν δεν ξερεις πως ειναι! Δεν μιλας σε καποιον που εχει περασει 2 θανατους ! Απλα ΔΕ ΜΙΛΑΣ!


Αν αναρωτιεται κανεις γιατι τα γραφω! Δε ξερω! Ισως απλα καταγραφω τις σκεψεις μου! Ισως θελω να περασω ενα μηνυμα για το τι συμβαινει εκει εξω και πως το περνανε οι ανθρωποι απο μεσα και απο εξω!

(Για να μην παρεξηγηθω προφανως και υπαρχουν και χειροτερες καταστασεις εκει εξω! Το θεμα δεν ειναι η συγκριση του πονου και της απωλειας! Καθε ιστορια ειναι ξεχωριστη!

Εχω βαλει πολυ δυναμη και τωρα πρεπει να βαλω κ αλλη!

Δε ξερω ποσο εχω ακομη! Δεν τα παραταω! Θα προσπαθησω να ειμαι διπλα στη μανα μου! Στην οικογενεια μου! Και φυσικα να συνεχισω να ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ!

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Jorge’s story.