Anıtında Kristal Kadehler

Bülent Selman için

Bu bakışlar kimin
Sana ait olamaz
Dudakların sürgülü
Saçın başın bozbeyaz
Son bir tebessüm et bana
Bir de sonuna geldiğin yaşamına.

Demek burası son durağın
Ferah bir oda orman kıyısında
Bir kelebek yakaladım sana sarı siyah
Gördüm ki merhametin değmiş bana
Bağışladım onu acısına tatlısına
Kokla avuçlarımdan kelebeğin minnetini sana.

Nasıl sarılıyorum yaşama bir bilsen
Görünce seni böylesi huzurlu ölürayak
Umudum yaşayabilmek sen kararınca
Eli yüreğinde, aklı hürriyetinde
Aşkı bembeyaz, kavgası bembeyaz
Gidişin zamansız, sen hâlâ uysal…

Sana ağlamayacağım, hemen değil
Bende öylesi kolay bitmeyeceksin
Kristallerini beyaza bulayıp anıtına getireceğim
Nemlecek toprağın ağzıma süreceğim
İçime işleyeceksin hep sezeceğim
Sen bir daha asla gözyaşı dökmeyeceksin.

Bir ağıt çatırdıyor şimdi ağır makamda
Farkındasın, artık yaklaşıyor son an
Haydi, geç olmadan vedalaş
Önce emanetim çocuklarınla
Eşek gözlerin kalmasın buralarda.

Cenazende olmayacağım, anlarsın ya…