İki Uçlu

Cüretin tükendiği yerde başlıyor 
Hasretin tortulu fırça darbeleri
İki ucu insan olsa da her özlemin
Çizilen yalnızlık portreleri asla buluşamaz gibi
Tanrım, bu ne müthiş bir alt edilmişliktir…
Herkese kudreti kadar düşseydi eğer
Dünyada kalmazdı hiçbir özlem
Kimisi buna adaletsizlik der
Lakin yüreği solunda atan her şey acizdir bir şekilde
Hem nasıl güçlü hissedebilir insan
Sonsuzluğun çevrelediği yeryüzünde.
Komik bir sıkışmışlık şu halimiz
İnsan saçılı fanuslar içerisinde
Nasıl da yalnızız böyle, hep birlikte
Sanık, tanık, müştekiyiz; yekpare.
Like what you read? Give Hasan Selman a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.