Houd moed
Ook al komt het nooit meer goed
Je verzuipt,
terwijl iedereen geniet van het strand
Je spartelt, gaat kopje onder en zoekt naar een reddende hand
Je hoort ze in de verte denken, ‘waarom zwem je toch niet gewoon?!’
Het is moeilijk zwemmen in een denkbeeldige cycloon
Wanneer de demonen weer terug in hun hok zijn
en alles een boze droom lijkt
Wanneer de vogels weer fluiten
en liefde weer stroomt
Fluister en knijp me dan
Te klein te lang te groot te dun te dik
Te grijs of verkeerde genen
Geen perfecte neus borsten mond tenen
Er valt altijd wel iets te kraken
Totdat iets daarvan ziek wordt en het uiterlijk je minder kan raken
Ik ben geen strijder
Heb geen battle gewonnen
hoogstens overleefd
Ik voel me niet zielig, ben geen lijder
Alleen bang voor wat nog komen zal
Het leven zal ik omarmen
zodra er geen bijsmaak meer aan kleeft