My Choux Cream
ผมมองโต๊ะข้างๆ ที่ถ่ายรูปขนมของเธอ พลางมองชูครีมครึ่งลูกในจานกระเบื้องใบเล็กน่ารัก ตามจริงผมไม่ควรมานั่งอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ มันเหมือนจุดกึ่งกลางระหว่างทางแยกซ้ายและขวาเราพยายามหาจุดกลมกล่อมให้กับตัวเองที่จะหยุดและค่อยๆ นั่งคิด
.
ผมเหลือบตามองซ้ายและขวา ถึงแม้จะไม่ได้มีใครแอบมองอยู่แต่ผมก็กังวลเกินกว่าที่จะตักใส่ปาก บางครั้งก็สงสัยว่ารสชาติของมันแตกต่างไปจากครั้งก่อนที่ผมได้ลิ้มลอง หรือเป็นตัวผมเองที่ต่างไปกันแน่
.
ผมเคยตักขนมใส่ปากอย่างมีความสุข มันไม่ต่างอะไรไปจากการกิน ความกลมกล่อม ความนุ่มนวลของเนื้อครีม และความกรอบเหมือนกับความสนุกสนาน มีบางช่วงที่เป็นแบบนั้น ผมยิ้มแล้วมองชูครีมครึ่งลูกที่ยังเหลืออยู่
.
ผมเคยตักขนมใส่ปากเพื่อเยียวยาความรู้สึกแย่ๆ ของวันที่โหดร้าย วันบางวันทำให้รู้สึกอยากจะหนีไปให้ไกล อยากไปเก็บซ่อนตัวอยู่ในที่ที่เงียบสงบและปลอดภัย แต่ก็ทำไม่ได้สิ่งเดียวที่ทำได้อาจเป็นการส่งเสริมตัวเองให้มีกำลังใจเพื่อทำอะไรก็ตามที่เหลือให้สำเร็จ
.
ผมเคยมานั่งกินชูครีมกับเพื่อนหลายคน บรรยากาศสนุกสนาน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความรู้สึกตลกขบขันไปตามมุขตลกที่เพื่อนยิงกันทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างยิ่ง ผมเอียงพิงเบาะด้านหลัง
.
ผมดื่มน้ำอีกหนึ่งอึกก่อนจะมองชูครีมครึ่งลูกที่ยังคงนอนแอ้งแม้งรอในจานกระเบื้องใบสวย ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองยังนั่งอยู่ที่นี่ทั้งที่มีเรื่องอยากทำมากมาย
.
“อย่างกับว่ากินหรือไม่กินแล้วจะเปลี่ยนอะไรได้งั้นแหละ” ผมอดไม่ได้ที่จะขบขันกับความคิดของตัวเองเหมือนกับติดอยู่ระหว่างทางเข้าและทางออก เหมือนกับแช่อยู่ในอ่างน้ำร้อนและไม่อยากลุกออกมา เหมือนกับช่วงเวลาผ่อนคลายที่กำลังจะสิ้นสุดลง เหมือนกับไปนั่งอยู่กลางกลุ่มเพื่อนและไม่อยากให้มันจบลง
.
ผมหยิบเงินวางไว้บนโต๊ะ แล้วตักชูครีมทั้งลูกใส่ปาก คว้าเป้แล้วออกจากร้านไป
