
จ่ายเพื่อความสุข?
คนไข้อายุเกือบๆ 50 ปี
สามวันก่อน ขับมอเตอร์ไซค์
แล้วมีรถมาชนด้านท้าย
“วันนี้เจ็บแถวๆ ชายโครงครับ”
“เวลาหายใจลึกๆ แล้วรู้สึกเจ็บ”
พลิกประวัติดู
สามวันก่อน ก็มาครั้งนึงแล้ว
ระบุว่า เจ็บบริเวณต้นแขน ต้นคอ
“รถมาชนท้าย คือ…
ไม่โดนตัว หรือ มีส่วนไหนกระแทกบ้างไหมครับ”
“ไม่ครับ แค่ชนท้ายเฉยๆ
“แต่มัน…”
คนไข้ทำท่ากางแขน จับแฮนด์
แล้วทำท่ากระแทก
คลำดู ตามแนวชายโครงที่เจ็บ
ฟังเสียงในปอด
“เท่าที่ตรวจดู ไม่มีลักษณะ
ของกระดูกแตกหรือหักนะครับ”
“และ จากที่ฟังดุ อุบัติเหตุ ไม่รุนแรง
พอที่จะทำให้กระดูกหักหรอกครับ”
คนไข้ทำหน้าลังเล ไม่แน่ใจ
“เหรอครับ … จะเอ็กซเรย์ ได้ไหมครับ”
คนไข้ไม่ได้ใช้สิทธิในการรักษา
เข้ามาตรวจในส่วนที่เสียค่าใช้จ่าย เอง
“เอ็กซเรย์ก็คงไม่เห็นอะไรครับ
เพราะเท่าที่ตรวจดูไม่น่าจะมีอะไรครับ”
“แต่ เอ็กซเรย์ ก็ไม่ได้มีข้อห้าม
ไม่ได้มีข้อเสียอะไรครับ นอกจากเสียเงิน”
ผมบอกไปตามตรง
“งั้น ทำเถอะครับหมอ ยังไงก็มาแล้ว”
“ได้ครับ
งั้นเดี๋ยวไปรอที่หน้าห้องเอกซเรย์ครับ”
คนไข้ยังไม่ยอมลุก
“วันแรกที่มา วันนั้นเจ็บที่ต้นแขน
กับต้นคอ หมอที่อยู่เวรก็บอกว่าไม่ต้องเอกซเรย์”
“แล้วตอนนี้ยังเจ็บอยู่เหรอครับ”
“อืม… กินยาก็ดีขึ้นนะครับ
เอิ่ม.. แต่ก็เจ็บๆ อยู่”
ตรวจ คลำ ดู บริเวณต้นแขน
ไม่มีการบวม ขยับได้ตามปกติ
ต้นคอก็ก้มเงยได้ไม่มีปัญหา
“เท่าที่ตรวจดูก็คงไม่มีอะไรครับ
เอ็กซเรย์ก็คงเหมือนกัน ไม่น่าจะมีอะไร
กินยาก็ดีขึ้นนี่ครับ”
“แต่ยังไม่หายครับ
ยังไงขอเอ็กซเรย์ได้ไหมครับ”
ถึงตรงนี้ ผมได้แต่ยิ้ม
“ครับๆ เดี๋ยวไปรอหน้าห้องเอกซเรย์นะครับ”
จัดไป
ค่าเอ็กเซรย์ ราวๆ พันกว่าบาท
ไม่มีอะไรผิดปกติ
คนไข้ยิ้มแย้มแจ่มใส มีความสุข
ถ้าเป็นเมื่อก่อน
ผมคงจะชี้แจงนานกว่านี้ว่า
ไม่ต้องเอกซเรย์หรอก เสียตังค์เปล่าๆ
ด้วยความหวังว่า เงินพันกว่าบาท
เขาน่าจะนำไปใช้ประโยชน์ได้มากกว่านี้
หรือ ถ้าแรงกว่านั้น
อาจจะยืนยันไปเลยว่าไม่เอกซเรย์ให้
อยากทำนักก็ไปเสียตังค์ที่อื่น
ในอดีตผมเคยคิดว่า
ทำแบบนั้น จะช่วยสอนเขาได้ว่า
อะไรคือสิ่งที่ถูกต้อง ….
ซึ่งมาคิดตอนนี้ ช่างเป็นไปไม่ได้เลย
ที่คนคนนึงโตมาจนป่านนี้จะมา “คิดได้”
จากการเจอหมอ สอน ในครั้งเดียว
แต่ถึงกระนั้นก็ดี
ณ เวลาปัจจุบัน ใจนึง
ผมก็หวังให้เขา “พลันคิดได้” เอง
ในสักวันหนึ่งข้างหน้า
ไม่รู้ว่า แบบนี้จะยิ่งเป็นไม่ได้หรือเปล่านะ
จะมีกรณีที่ผมเคยคิดต่างจากนี้อีกนิดนึง
คือ กรณีที่คนไข้ ใช้สิทธิบัตรทอง
มาเหมือนกันกับคนไข้รายนี้
ตรวจแล้วไม่เจออะไร แต่อยากเอ็กซเรย์
ผมจะทำให้ไหม?
ในอดีต ผมยืนยัน นั่งยัน นอนยัน แน่นอน
ว่าไม่ทำ ไม่ต้องทำ
ในอดีต ผมเชื่อว่า เป็นหน้าที่
ทีต้องใช้ “เงินภาษี” ของประชาชน
ให้คุ้มค่าที่สุด ไม่เอามาทำตามใจคนไข้แบบนี้
แต่กาลเวลานั้นผ่านไปแล้ว
จากประสบการณ์ส่วนตัว
ผมพบว่า การคิดแบบอุดมคติสุดๆ แบบนั้น
ไม่มีใครสนหรอก …
ไม่มีใครเห็นหรอกว่า
เรา เถียงกับคนไข้ปากเปียกปากแฉะ
เพื่อส่วนรวม …. (เว่อร์น่าหมอ..)
เพื่อหลักการ …. (ดัดจริตเกินน่า…)
เพื่อความถูกต้อง …( อูยยยย…)
มีแต่คนไข้ที่เห็นว่า
หมอ ขี้งก
หมอ ไม่เก่ง
มีแต่คนที่มองว่า
นี่แหละน้าเพราะเป็นคนไข้บัตรทอง
เพราะไม่เสียเงิน
เลยดูแลฉัน/ผม ไม่ดีอย่างนี้
เปล่าประโยชน์
ในการฝันว่า เราจะยึดหลักการ
ที่อยุ่ในสเกลเล็กกระจิดริดแล้วจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้
เสี่ยงต่อการเจ็บตัว เจ็บใจ และเหนื่อยเปล่า
ปัจจุบัน หากอธิบายแล้ว
แต่คนไข้ยังยืนว่าอยากตรวจ
ผมก็ ให้ตรวจ แต่โดยดีครับ
แต่ จะหยอดท้ายไว้เสมอ
ในกรณีที่มันใจว่า มันไม่มีอะไรแน่ๆ ว่า
ทำไปเพื่อให้คุณสบายใจเฉยๆ เลยนะ
หรือ ทำไปก็ไม่เจออะไรหรอกครับ
คนไข้มีความสุข
หมอก็หาความสุขได้นิดหน่อย
ตรงที่คิดว่าได้ทำหน้าที่ดีที่สุดแล้ว
.
.
เล่าไว้เมื่อ 13 มีนาคม 2558
— — — — — — — — — — — — — — — — — —
Photo Credit : elitedaily.com
— — — — — — — — — — — — — — — — — —
