วันดี ๆ ที่เป็นสีเทา

Neat Monday
Jul 21, 2017 · 1 min read

เราทุกคนล้วนมี “ วันดี ๆ ” ในแบบของตัวเอง “วันดี ๆ” ในความหมายของใครหลาย ๆ คนอาจไม่เหมือนกัน บางคนมีวันดี ๆ ในแบบที่เขาสบายใจ ไม่ว่าจะอ่านหนังสือ ทำสวน ถ่ายรูป สัมผัสกลิ่นหอมกรุ่น ๆ ของกาแฟในยามเช้า หรือกิจกรรมที่ได้ทำร่วมกันกับคนที่เรารัก นึกถึงคำว่า “วันดี ๆ ”มันก็ฟังดูมีความสุข แต่มันจะมีช่วงนึงของชีวิตคนเราที่ไม่ได้มีความสุขไปตลอด…

สำหรับเราแล้ว ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา วันดี ๆ ของเรานั้นมันน้อยครั้งนักที่จะเกิดขึ้น ด้วยวันเวลา อายุที่เปลี่ยนไป หน้าที่การงานที่ต้องทำ ต้องรับผิดชอบ ความโหวงเหวงเคว้งคว้างในใจที่ว่า “ทุกวันนี้เราทำอะไร จริงๆแล้วเราชอบอะไร เราต้องการอะไร ต่อไปเราจะทำอะไร แล้วอนาคตจะทำอะไร?” เป็นคำถามที่ยังหาคำตอบไม่ได้จวบจนทุกวันนี้ ทุกสิ่งอย่างกลายเป็นสีเทา

ความรู้สึกนี้ไม่เชิงเป็นความรู้สึกที่ไร้ซึ่งการวางแผนกับชีวิตตัวเองไปเสียทีเดียว แต่มันเป็นความรู้สึกที่เฉยเมย เย็นชา ไม่มีความกระปรี้กระเปร่า เป็นแค่ความรู้สึกที่เรามีหน้าที่ที่ต้องทำ และเราต้องทำเพราะมันต้องทำไม่ใช่เราอยากทำ เราต้องทำเพราะคนอื่นคาดหวังว่าเราต้องทำ เราต้องทำเพราะคนอื่นเขาทำกัน ความรู้สึกจากเดิมที่เคยชัดเจนก็ค่อย ๆ จางหายไป และมันกัดกินเรามาเรื่อย ๆ

วันดี ๆ และความสุขที่เคยมีเมื่อก่อนทุกวันนี้เริ่มจะนับครั้งได้ ถึงจะมีบ้างที่มีเวลาว่างได้พักผ่อน ได้อยู่กับคนที่รัก ได้อยู่กับน้องหมา ได้ทำสิ่งที่ชอบ แต่ในท้ายที่สุดแล้ว ความรู้สึกเคว้างมันยังคงวกกลับมาหาอยู่เสมอ

คิดถึงนะ คิดถึงวันดี ๆ …

คิดถึงวันดี ๆ ที่ได้ตื่นสาย ๆ หน่อยแล้วรู้ว่าวันนี้จะทำอะไร พรุ่งนี้จะทำอะไร มีเป้าหมาย

คิดถึงวันดี ๆ ที่มีเวลานั่งกินข้าว ดูทีวี ดูหนัง channel surfing ไปเรื่อย ๆ

คิดถึงวันดี ๆ ที่ได้อยู่บ้านนอนเล่น พูดคุย ดูแลน้องหมาที่เขาก็เริ่มอายุเยอะขึ้นทุกวันแล้ว

คิดถึงวันดี ๆ ที่ได้ใช้เวลากับครอบครัว กินข้าว หรือเลือกหนังที่จะดูกันตอนดึก ๆ กับพี่ ๆ น้องๆ โดยไม่ต้องกังวลว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าหรือมีนัดกับใคร เป็นแค่วันหยุดธรรมดา ๆ วันหนึ่งเท่านั้น

คิดถึงวันดี ๆ ที่ได้ออกไปซื้ออะไรกินตอนเที่ยง ๆ บ่าย ๆ แวะทุกตรอก เข้าทุกซอย หาของอร่อยๆ อย่างชาเนสทีเจ้าโปรด กุยช่ายทอดกรอบ ๆ ข้าวเหนียวไก่ทอดน้ำจิ้มรสเด็ด ร้านตามสั่งที่ต้องรอคิวนานหน่อยแต่คุ้มค่าทั้งปริมาณและคุณภาพ ก๋วยเตี๋ยวต้มยำที่เริ่มขายตั้งแต่สายๆถึงเที่ยงกว่าๆเพราะอร่อยจนขายดีต้องรีบไปซื้อ หรือแม้แต่พวกของกินเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปฝากเจ้าตัวสี่ขาที่บ้าน…

คิดไปคิดมา ก็เริ่มคิดกับตัวเองวันหนึ่งว่า.. “การที่เราคิดถึงแต่ความสุขในแบบที่เราวาดฝันไว้มันทำให้เรายึดติดกับสิ่ง ๆ นั้น” บางทีมันอาจทำให้เราไม่กล้าออกมาจาก comfort zone ของเรา ทำให้เราไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรซักอย่างเพราะกลัวว่าจะต้องเสียความสุขตรงนั้นไปแล้วจะไม่ได้ช่วงเวลาเหล่านั้นกลับคืนมา มันก็โหวงนะ เพราะเป็นคนให้ความสำคัญกับความสุขของตัวเองและคนรอบข้างมาก ๆ

แต่ในทางกลับกัน ชีวิตเราก็เลือกไม่ได้เสมอไป สุดท้ายแล้วเราก็ต้องเริ่มทำอะไรซักอย่าง ต้องลองดู ต้องออกมาจากจุด ๆ นั้น ความสุขที่เราเคยมีจริง ๆ แล้วอาจจะไม่ได้หายไปเสียทีเดียว มันยังอยู่ตรงนั้นแหละ แค่ถ้าเราพอมีเวลาว่าง ก็สละเวลามาหาความสุขของเราได้เสมอ พอถึงวันนั้น วันดี ๆ สีเทาของเราอาจจะค่อย ๆ มีสีสันขึ้นมาทีละนิดก็ได้ แค่อย่าลืมเข้าไปหามัน เข้าไประบายสีให้มันบ่อย ๆ เผื่อมันอาจจะตอบแทนวันดี ๆ ที่เปี่ยมล้นไปด้วยสีสันให้กับเราก็ได้

ทุกครั้งที่เราเหนื่อย ท้อแท้ หรือหดหู่เสียจนไม่สามารถรู้สึกหรือรับรู้สิ่งใดได้แล้ว อย่างน้อยในใจลึก ๆ เรายังคงจำความสุขในแบบของเราได้อยู่เสมอ วันดี ๆ ที่มีความสุขของเรา จริง ๆ แล้วเราเลือกได้นะ แค่คอยเตือนตัวเองไว้เท่านั้นเอง คิดถึงวันดี ๆ ไว้ สู้ ๆ นะ :)

)
Neat Monday
Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade