ได้ฤกษ์

วันนี้ไม่ได้ตรงกับวันมงคลใดๆ หรือถึงตรงก็ไม่อาจทราบได้

เป็นวันที่นอนน้อยแต่ก็ลุกขึ้นมาเริ่มเขียนบล็อก (จริงๆ ไม่อยากใช้คำว่าบล็อคเลยอะแต่ไม่รู้จะใช้คำไหนดี) เพื่อเป็นการปักหลักธง เป็นการเริ่มต้นการเขียนบล็อคซะที

ความคิดว่าอยากจะเขียนบล็อกเริ่มขึ้นตั้งแต่สมัยม.ต้นนะ แต่ว่าตอนนั้นก็ไม่รู้เขียนอะไรไปบ้างรู้สึกได้ว่าเละเทะจนไม่กล้ากลับไปอ่านและพยายามเขียนอยู่หลายครั้งแต่ก็ล้มเลิกหายตายจากไปโดยแม้แต่รหัสก็ยังจำไม่ได้ ความคิดเมื่อ 6 ปีที่แล้ว กลับมากระตุ้นอีกครั้งเมื่อเห็นหลายๆ คนเขียนกัน รวมทั้งรู้สึกว่าการเขียนเล่าเรื่องต่างๆ ในชีวิตหรือเรื่องที่ติดค้างในสมองมันช่วยจัดลำดับสมองได้ดีมาก แต่ก็อีกนั่นแหละไม่ได้เริ่มซะที วันนี้เผลอไปกดโดนอีเมลของ Medium เข้า ก็เลยดีเลย เริ่มเลยมะ

ซึ่งถ้าหลงอ่านถึงตรงนี้อยากจะบอกว่าข้อความต่างๆ ที่เขียนอยู่นี่คิดไว้ว่าจะเขียนมาสองปีถ้วนได้แล้วมั้ง

เพิ่มเติม ว่าที่เลือกเขียนที่ Medium เพราะชอบโทนสีมันมากดูอบอุ่นอะ เรียบง่ายดี ดูแพงแต่เรียบง่ายเหมือนเสื้อมูจิ (หมายถึงราคาที่แพงจริงๆ) ตอนแรกว่าจะไปเขียนใน Wordpress อะแต่แบบ มีเดียมนี่คือที่ใฝ่มานาน สมัครรอไว้ให้เสด็จมาเขียนยาวนานมาก แล้วก็แบบดูอินเตอร์เหมาะกับการปูทางการเขียนบล็อกเป็นภาษาอังกฤษซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะได้เขียนทันก่อนรับค่าเบี้ยคนชรารึเปล่า แต่จะลองดู

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.