รู้สึกแปลก

วันนี้เป็นวันที่ผมรู้สึกแปลกๆกับตัวเองตั้งแต่เช้าละ

มันอยากทำนู้นทำนี่เยอะแยะไปหมด

มันกำลังคิดว่าในสิ่งที่กำลังจะทำมันจะไปได้ดีรึเปล่า

มันลังเล มันไม่แน่ใจ แต่มันก็ยังเห็นทางไปอยู่

มันเป็นเรื่องใหม่ที่ผมไม่เคยทำ จากที่เคยวางแผนมา

ผมกำลังหาคำตอบให้กับสิ่งที่ผมกำลังจะทำ

ผมไม่สามารถตอบคำถามที่ผมลิสขึ้นมาได้

เฮ้ย ถ้าตอบไม่ได้ มันก็ไม่น่าจะออกมาได้

ในสมองคิดว่าแล้วแบบนี้มันจะออกมาดีได้ยังไง

หากไร้หลักการ หากไร้เหตุผล หากไร้ข้อมูล

อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะออกมายังไง

แต่ในใจมันกำลังคิดว่าต้องทำอะไรสักอย่างนึงขึ้นมา

และสิ่งนี้แหละที่มันจะทำให้เราต่อยอดอะไรกับมันหลายๆอย่าง

ถ้าไม่ผิดพลาด มันจะเป็นอะไรที่ดี เป็นงานที่ให้ประโยชน์ สร้างคุณค่า

แต่ถ้าผิดพลาดมันก็จะเป็นบทเรียนครั้งใหญ่

แต่ผมมั่นใจ หากลงมือทำกันจริงๆ มันจะไม่ผิดพลาดอย่างแน่นอน

ถึงตอนนี้มันยังไม่มีข้อมูล

ถึงตอนนี้มันยังไม่มีสถิติ

ถึงตอนนี้มันยังไม่มีหลักการ

แต่การเริ่มลงมือทำครั้งนี้มันต่างออกไปจากทุกๆครั้ง

เมื่อก่อนผมมีหน้าที่วางแผนการทำงานต่างๆ

ทุกอย่างเกิดจากการวิเคราะห์จากข้อมูลที่ได้รับมาล้วนๆ

และทุกอย่างที่วางไว้มันก็เป็นไปตามนั้น

เราสามารถมองเห็นภาพรวมต่างๆในมุมกว้างๆ

และเราสามารถกำหนดสิ่งต่างๆที่มันกำลังจะเกิดขึ้น

เราสามารถคาดเดาได้ถึงจะไม่ 100% แต่มันก็เกินครึ่งมาเยอะ

แต่ในครั้งนี้ เป็นการลงมือทำโดยทันที

โดยที่ไม่มีอะไรเลยในข้างต้น

มีแต่ความถนัดและความชอบของแต่ละคน

ที่คิดว่ามันสามารถประกอบออกมาให้เป็นงานได้

แล้วลงมือทำทันที โดยที่ภาพรวมเราแค่ร่างมันขึ้นมาคร่าวๆเท่านั้น

จากการประชุมกันวันแรกผมเห็นความเป็นไปได้ว่าเราจะทำมันขึ้นมา

และมันก็จะออกมาดีไม่แพ้ใครเหมือนกัน

จากการประชุมเมื่อวานผมเห็นว่า มันไม่ง่ายเลยที่จะทำมันขึ้นให้ออกมาดี

ด้วยบุคคลากร ด้วยต้นทุน ด้วยโอกาสทางด้านต่างๆ

มันไม่ค่อยเอื้ออำนวยกับงานของเราเท่าไหร่

ในใจผมคิดว่าในยุคสมัยนี้มันมีอะไรที่ดีกว่าสิ่งที่ผมกำลังจะเริ่มทำ

แต่มันก็มีคนที่ยังใช้ของพวกนี้อยู่และสิ่งที่ยุคสมัยมันทดแทนไม่ได้

ด้วยโอกาสที่ผมเห็นอยู่นี้ ผมตัดสินใจว่าจะทำมัน

และมันจะออกมาดีที่สุด ไม่แพ้ใครเช่นกัน


Originally published at www.chanodom.com.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.