Merhabalar! 
Yazıma şu şekilde başlamak istiyorum, bazı şeyleri anlatma gereksinimi duydum ama neden bilemedim ve yazdım,umarım okursunuz.
Genellikle beni tanıyan insanların da hak vereceği üzere, haklı bulduğum çok az insan vardır. "bunu sevmiyosun bunu sevmiyosun kimi seviyosun ozaman hepsi mi aptal" en fazla duyduğum cümlelerden biri.Ama durum öyle değil.Günlük hayatta dahil olduğum çoğu muhabbette hiç kimse hiç bir şey öğrenmek istemiyor,çabalamıyor,öğrenmek isteyene -sorgulayana- öcü gözüyle bakılıyor.

Canım kardeşim,ben hiç kimse ile yargılamak için konuşmam,hiç kimse ile aaaa bu güzelmiş sevgili olayım diye konuşmam,oooo bu çok biliyomuş dur şunu göt edeyim diye konuşmam,bilakis genellikle bilgi paylaşımı için konuşurum.Ya da paylaşmak için konuşurum,insanız hepimiz dertlerimiz var tasalarımız var oyumuz var şuyumuz var.. Yalnızca arkadaş olma olgusuna erişememiş ,bilgi edinmenin hazzını hissedememiş,yeni şeyler düşünmenin mucizesini hissedememiş,büyük şeyler düşünmenin hayretine ulaşamamış insanlar var.

Ben, i.i. 
Genellikle insanlarla bilgi alışverişi için "konuşmaya çalışırım". fakat hayatım bilgisayar başında geçtiği için muhabbet kurma yetim zayıftır,o yüzden yazıyla daha çok şey anlatabileceğimi düşünüp zaman zaman yazarım.

Ama biliyomusunuz kimse mantıklı düşünemiyor,kimse bilgi edinmek istemiyor -bir elin parmaklarını geçmeyecek toplayabildiğim insanlar hariç-. Herkes yeni şeyler düşünmekten korkuyor,herkes sıradanlaşmış,herkes popüler kültür müptezeli olmuş,herkes herkesin konuştuğu şeyleri konuşuyor,herkes herkes olmuş.. Bunları anlatma sebebim ise içimi boşaltmak.Kimseyi önemsediğimden kimseyi safıma çekmeye çalıştığımdan ya da çaresizliğimden değil.Ha herkesi önemserim hayatımdaki ama yazma sebebim bu değil .
Yazma sebebimi ise ben bile bilmiyorum sadece yazmak zevk veriyor. Ben ölürüm yazılarım kalır diyedir belki. belki de yazdıklarım artık beynimde dönüp durmadığı içindir.

Ya da boş bir uğraştır.

Buraya kadar okuyanları seviyorum diğerleri kötü.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.