สิบลดของปุโรหิต ร้อยลดของพระเยซู

มหาปุโรหิตทุกคนถูกเลือกจากมนุษย์ และได้รับการแต่งตั้งให้ทำหน้าที่แทนมนุษย์ในสิ่งสารพัดที่เกี่ยวกับพระเจ้า คือการถวายเครื่องบูชาและของถวายสำหรับการทรงอภัยโทษบาป มหาปุโรหิตสามารถปฏิบัติต่อผู้ที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์และกำลังหลงผิดไปนั้นอย่างเห็นอกเห็นใจเพราะเขาเองก็ตกอยู่ในความอ่อนแอ ด้วยเหตุนี้มหาปุโรหิตจึงต้องถวายเครื่องบูชาสำหรับบาปของตนเองเช่นเดียวกับบาปของประชาชน
ฮีบรู 5:1‭-‬3 TNCV
http://bible.com/179/heb.5.1-3.TNCV

บทบัญญัติระบุให้วงศ์วานเลวีผู้เป็นปุโรหิตนั้นรับสิบลดจากประชาชน นั่นคือจากพี่น้องของเขา ถึงแม้ว่าพี่น้องของเขาจะสืบเชื้อสายจากอับราฮัม ส่วนเมลคีเซเดคนี้ไม่ได้สืบเชื้อสายจากเลวี แต่ก็รับสิบลดจากอับราฮัมและอวยพรให้เขาผู้ได้รับพระสัญญา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้ใหญ่ย่อมให้พรผู้น้อย ในกรณีหนึ่งผู้รับสิบลดเป็นมนุษย์ซึ่งต้องตาย ส่วนอีกกรณีหนึ่งผู้รับสิบลดคือผู้ที่ได้รับการประกาศว่าทรงพระชนม์อยู่ อาจกล่าวได้ว่าเลวีผู้รับสิบลดนั้นได้ถวายสิบลดผ่านทางอับราฮัม เพราะเมื่อเมลคีเซเดคได้พบกับอับราฮัมนั้น เลวียังอยู่ในกายของอับราฮัมบรรพบุรุษของเขา
ฮีบรู 7:5‭-‬10 TNCV
http://bible.com/179/heb.7.5-10.TNCV

หากมนุษย์มาถึงความครบถ้วนบริบูรณ์ในพระเจ้าได้โดยทางระบอบปุโรหิตตามแบบของเลวีแล้ว (เพราะโดยพื้นฐานของระบอบนี้บทบัญญัติจึงมีมาถึงเหล่าประชากร) ทำไมยังต้องมีปุโรหิตอีกผู้หนึ่งซึ่งเป็นปุโรหิตตามแบบของเมลคีเซเดค ไม่ใช่ตามแบบของอาโรน?

เพราะเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงระบอบปุโรหิตก็ต้องมีการเปลี่ยนแปลงบทบัญญัติด้วย เนื่องจากเห็นชัดเจนอยู่ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงสืบสายจากตระกูลยูดาห์ ซึ่งเป็นตระกูลที่โมเสสไม่ได้กล่าวพาดพิงถึงเลยในเรื่องปุโรหิต ผู้ที่เป็นปุโรหิตโดยไม่ได้อาศัยกฎระเบียบการสืบทอดตามบรรพบุรุษของเขา แต่โดยอาศัยอานุภาพแห่งชีวิตซึ่งไม่อาจทำลายได้

ตามที่ประกาศไว้ว่า “ท่านเป็นปุโรหิตชั่วนิรันดร์ ตามแบบของเมลคีเซเดค” กฎระเบียบเดิมถูกล้มเลิกไปเนื่องจากไม่มีประสิทธิภาพและเปล่าประโยชน์ (เพราะบทบัญญัติไม่ได้ทำให้สิ่งใดครบถ้วนสมบูรณ์ได้เลย) และมีการหยิบยื่นความหวังที่ดียิ่งกว่าซึ่งช่วยให้เราเข้าใกล้พระเจ้าได้

แต่พระเยซูทรงขึ้นเป็นปุโรหิตด้วยคำสาบานเมื่อพระเจ้าตรัสกับพระองค์ว่า “พระเจ้าได้ทรงปฏิญาณแล้ว และจะไม่ทรงเปลี่ยนพระทัย คือ ‘ท่านเป็นปุโรหิตชั่วนิรันดร์’ ” ฉะนั้นพระองค์จึงทรงสามารถช่วยบรรดาผู้ที่มาถึงพระเจ้าโดยทางพระองค์ได้อย่างสมบูรณ์ เพราะพระองค์ทรงพระชนม์อยู่เสมอเพื่อที่จะทูลวิงวอนเพื่อเขาทั้งหลาย
ฮีบรู 7:11‭-‬12‭, ‬14‭, ‬16‭-‬19‭, ‬21‭, ‬25 TNCV
http://bible.com/179/heb.7.11-25.TNCV

พระเยซูไม่จำเป็นต้องถวายเครื่องบูชาทุกๆ วันเหมือนมหาปุโรหิตอื่นๆ ซึ่งตอนแรกต้องถวายเครื่องบูชาสำหรับบาปของตนเอง จากนั้นจึงถวายเครื่องบูชาสำหรับบาปของประชาชน พระเยซูทรงถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบูชาสำหรับบาปของเขาทั้งหลายเพียงครั้งเดียวเป็นพอ
ฮีบรู 7: ‬27 TNCV
http://bible.com/179/heb.7.27.TNCV

สมัยยุคพระบัญญัติ ปุโรหิตทำหน้าที่แทนมนุษย์ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพระเจ้า และรับสิบลดจากประชาชน เพื่อให้คนเลวีได้กินได้ใช้
แต่ในยุคพระคุณ พระเยซูคริสต์ผู้ทรงเป็นมหาปุโรหิตของเรานั้น สามารถช่วยผู้ที่จะมาถึงพระเจ้าโดยทางพระองค์ได้อย่างสมบรูณ์แล้ว พระองค์ไถ่ความบาปของเราด้วยชีวิตของพระองค์เองแล้ว
พระเยซูต้องการสิบลดของเราเพื่อกินเพื่อใช้หรือ? เปล่าเลย พระองค์เป็นเจ้าของทุกสิ่งรวมถึงชีวิตของเราด้วย ทุกสิ่งทุกอย่างของเราจึงเป็นของพระองค์
ในพันธสัญญาใหม่ไม่มีการพูดถึงสิบลดเลย มีแต่การให้ทานและแบ่งปันเพื่อช่วยเหลือคริสตจักรที่ขัดสน อย่ากำหนด "การให้" เป็นตัวเลข หรือเป็นภาระหนักที่ต้องแบกไว้เลย ให้ตามที่ใจอยากให้เถิด

แต่ละคนควรให้ตามที่คิดหมายไว้ในใจ ไม่ใช่อย่างลังเลหรือเพราะถูกผลักดัน เพราะพระเจ้าทรงรักผู้ที่ให้ด้วยใจยินดี
2คร. 9:7 TNCV
http://bible.com/179/2co.9.7.TNCV

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.